Τα πέντε βήματα για να δουλέψω τα συναισθήματά μου (κατά τον Fred Kofman)


Η μεγάλη πρόκληση που κρύβουν τα συναισθήματά μας είναι να καταφέρουμε να αντιληφθούμε όσα μας μεταδίδουν. Ενώπιόν του πρέπει να αναρωτιόμαστε όχι μόνο πως νοιώθουμε, αλλά και τι μας διδάσκει αυτό που νοιώθουμε, έτσι ώστε να δράσουμε σύμφωνα με την ώθηση που μας δίνει κάθε συναίσθημα. Τα συναισθήματα μπορεί να αποδειχτούν ακόμα και εχθροί μας όταν τα μεγενθύνουμε ή αντίθετα, όταν τα αγνοούμε.

Ορισμένες φορές όμως τα συναισθήματα μας αιφνιδιάζουν και μας κάνουν να πέφτουμε θύματα της “συναισθηματικής απαγωγής”. Όταν συμβαίνει αυτό, αν συγκρατηθούμε, έστω και για έξι μόνο δευτερόλεπτα, μπορούμε να σταματήσουμε έγκαιρα το ξέσπασμα.

Τα συναισθήματα είναι κατ’ ουσίαν η γέφυρα ανάμεσα στο νου και το σώμα μας και ευθύνονται για την υγεία μας. Είναι βασικής σημασίας για τη λογική και την επίλυση των προβλημάτων, αποτελούν εκλεπτυσμένο σύστημα καθοδήγησης για δράση και στοιχείο -κλειδί στη λήψη αποφάσεων. Αν τα ακούμε και τα χρησιμοποιούμε κατάλληλα, θα καταφέρουμε να κυριαρχήσουμε πάνω τους και να ζήσουμε καλύτερα.

  • ΒΗΜΑ 1 : ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ ΤΟΥ ΕΑΥΤΟΥ ΜΟΥ    

Γίνομαι μάρτυρας του εαυτού μου και του συναισθήματός μου. Τι νοιώθω;

  • ΒΗΜΑ 2: ΑΠΟΔΟΧΗ ΤΟΥ ΕΑΥΤΟΥ ΜΟΥ


Αποδέχομαι το συναίσθημα χωρίς να το κρίνω. Δέχομαι αυτό που νοιώθω.

  • ΒΗΜΑ 3: ΡΥΘΜΙΣΗ ΤΟΥ ΕΑΥΤΟΥ ΜΟΥ


Ελέγχω τις παρορμήσεις, καθυστερώ την ικανοποίηση. Παύση, εισπνοή, επιλογή.

  • ΒΗΜΑ 4:ΑΝΑΛΥΣΗ ΤΟΥ ΕΑΥΤΟΥ ΜΟΥ


Παρατηρώ τις σκέψεις και τα λόγια μου. Ποια η ιστορία που λέω στον εαυτό μου πίσω από το συναίσθημα; Ποια είναι τα γεγονότα;

  • ΒΗΜΑ 5: ΕΚΦΡΑΣΗ


Εκφράζω. Πως μπορώ να εκφράσω αυτό που μου συμβαίνει με ακεραιότητα, σε συμφωνία με τις αξίες μου και με αποτελεσματικότητα;

Τα πέντε βήματα που θα σε βοηθήσουν να δουλέψεις με τα συναισθήματα των άλλων

  • ΒΗΜΑ 1: ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΗ (ενσυναίσθηση)

Τι νοιώθει ο άλλος; Ανακάλυψε τι νοιώθει ο άλλος χρησιμοποιώντας την ενσυναίσθηση και την παρατήρηση. Απόφυγε τα βεβιασμένα συμπεράσματα και μην προσπαθείς να διαβάσεις το μυαλό του άλλου (μη νομίζεις ότι ξέρεις τι σκέφτεται ή τι νοιώθει)

  • ΒΗΜΑ 2: ΑΠΟΔΟΧΗ (συμπόνοια)


Αποδέξου αυτό που νοιώθει το άλλο άτομο χωρίς να κρίνεις ή να αντιλέγεις. Χρησιμοποίησε τη συμπόνοια. Απόφυγε να λες “Μη στεναχωριέσαι”, “Μη νοιώθεις άσχημα”.

  • ΒΗΜΑ 3: ΕΠΙΡΡΟΗ (αυτοσυγκράτηση και έλεγχος)

Στον απόηχο της ενσυναίσθησης, δημιούργησε ένα κλίμα επιρροής που να ευνοεί το άνοιγμα. Βοήθησε τον άλλο να ρυθμίσει τα συναισθήματά του και να νοιώθει συγκρατημένος. Να κάνει μια παύση, να πάρει ανάσα και τα λοιπά.

  • ΒΗΜΑ 4: ΕΡΕΥΝΑ (ορθολογισμός)


Διατύπωσε ερωτήσεις για να καταλάβεις από που προέρχεται το συναίσθημα. Βοήθησε τον άλλο να καταλάβει τη λογική των συναισθημάτων του. Ποια ιστορία λες στον εαυτό σου πίσω από την οποία ζει το συναίσθημά σου;

  • ΒΗΜΑ 5: ΑΚΡΟΑΣΗ


Να είσαι παρών για να μπορείς να ακούς τις απαντήσεις, με πρόθεση να ανακαλύψεις τις ανάγκες και τα ενδιαφέροντα του άλλου, για να οδηγήσεις τις πράξεις του σε καλή κατάληξη. Τι χρειάζεσαι για να νοιώσεις ικανοποιημένος.

Απόσπασμα από το βιβλίο ΑΠΟΛΥΤΗ ΑΥΤΟΠΕΠΟΙΘΗΣΗ  ΓΙΑ ΜΙΑ ΚΑΛΥΤΕΡΗ ΖΩΗ των Veronica de Andres  και  Florencia Andres

Advertisements
Published in: on March 21, 2012 at 10:00 pm  Leave a Comment  
Tags: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , ,

Τα οφέλη της συγχώρεσης

Λένε ότι ένας μαθητής πήγε να δει το δάσκαλό του, αναζητώντας συγκεκριμένες εξηγήσεις σχετικά με την έννοια της συγχώρησης και της μνησικακίας.

“Δάσκαλε, δεν καταλαβαίνω τις δύο αυτές έννοιες”.

Τότε ο δάσκαλος του είπε:

“Θέλω από σήμερα να κουβαλάς στους ώμους σου ένα σακί πατάτες”.

“Πατάτες;” ρώτησε έκπληκτος ο μαθητής.

“Ναι, μια πατάτα για κάθε υπόθεση που έχεις στην καρδιά σου και που δεν έχεις συγχωρήσει. Για κάθε υπόθεση ή άτομο για το οποίο νοιώθεις μνησικακία, πάρε μια πατάτα, τύλιξέ την σε ένα πλαστικό και βάλε της ετικέτα με όνομα και ημερομηνία”.

Ο δάσκαλος του είπε να πηγαίνει παντού με το σακί για μία εβδομάδα, τη νύχτα να το βάζει στο κρεββάτι του και την ώρα που ξυπνά να το φορτώνει στους ώμους του σαν σακίδιο. Καθώς περνούσαν οι μέρες, όπως ήταν φυσικό, οι πατάτες άρχισαν να χαλάνε και η οσμή κατέληξε να γίνει ανυπόφορη, όπως και το βάρος. Αδυνατώντας να αντέξει άλλο, ο νέος πήγε να δει ξανά το δάσκαλό του και του είπε:

“Δεν μπορώ να σηκώνω πια αυτό το βάρος. Είναι ανυπόφορο“.

Τότε ο δάσκαλος του απάντησε:

Το ίδιο συμβαίνει και όταν δεν συγχωρείς“.

Και τώρα, παρατήρησε τον εσωτερικό σου κόσμο, ανάλυσε τη ζωή και τις συμπεριφορές σου και απάντησε στις παρακάτω ερωτήσεις:

  • Τι σου λέει η ιστορία που μόλις διάβασες;
  • Σκέψου τους ανθρώπους στους οποίους έχεις να συγχωρήσεις κάτι και φαντάσου ότι για καθέναν έχεις μια πέτρα, ένα βάρος που σε συνοδεύει παντού και πάντα. Ποιοί είναι αυτοί οι άνθρωποι; Πόσοι είναι; Αν έχεις εκκρεμότητες με τον ίδιο σου τον εαυτό, θυμήσου να συμπεριλάβεις κι εσένα στη λίστα.
  • Με πόσες πέτρες θέλεις να συνεχίσεις να φορτώνεις το μυαλό και την καρδιά σου;
  • Υπάρχει  κάποιος από τον οποίο θα ήθελες να ζητήσεις συγγνώμη;

Τι θα ήθελες να κάνεις αυτήν τη στιγμή που το συνειδητοποιείς αυτό; Ακολουθούν τρεις ισχυρές ερωτήσεις:

  1. Είσαι διατεθειμένος-η να συγχωρήσεις;
  2. Θέλεις να το κάνεις;
  3. Πότε θα το κάνεις;

Άσε το θυμό και τη μνησικακία να φύγουν και νοιώσε τον εαυτό σου θεραπευμένο. Δεν χρειάζεται να συγχωρέσεις την πράξη, αλλά μόνο τον άνθρωπο για να μπορείς να έχεις γαλήνη. Αντιλαμβάνομαι ότι μπορεί να είσαι απόλυτα δικαιολογημένος που νοιώθεις θυμωμένος. Παρόλα αυτά, κοίτα το υψηλό τίμημα που πληρώνεις όντας όχημα του θυμού. Η συγχώρεση δεν σημαίνει “Αυτό που έκανες δεν με πειράζει”. Απλά σημαίνει “Δεν είμαι πλέον πρόθυμος να νοιώθω πόνο σε σχέση με τις πράξεις σου”. Όταν δεν συγχωρούμε μέσα στις καρδιές μας, τελικά απλώς τιμωρούμε τον εαυτό μας.

Απόσπασμα από το βιβλίο Απόλυτη Αυτοπεποίθηση για μια καλύτερη ζωή των Veronica De Andres and Florencia Andres

 

 

%d bloggers like this: