Τα πέντε βήματα για να δουλέψω τα συναισθήματά μου (κατά τον Fred Kofman)


Η μεγάλη πρόκληση που κρύβουν τα συναισθήματά μας είναι να καταφέρουμε να αντιληφθούμε όσα μας μεταδίδουν. Ενώπιόν του πρέπει να αναρωτιόμαστε όχι μόνο πως νοιώθουμε, αλλά και τι μας διδάσκει αυτό που νοιώθουμε, έτσι ώστε να δράσουμε σύμφωνα με την ώθηση που μας δίνει κάθε συναίσθημα. Τα συναισθήματα μπορεί να αποδειχτούν ακόμα και εχθροί μας όταν τα μεγενθύνουμε ή αντίθετα, όταν τα αγνοούμε.

Ορισμένες φορές όμως τα συναισθήματα μας αιφνιδιάζουν και μας κάνουν να πέφτουμε θύματα της “συναισθηματικής απαγωγής”. Όταν συμβαίνει αυτό, αν συγκρατηθούμε, έστω και για έξι μόνο δευτερόλεπτα, μπορούμε να σταματήσουμε έγκαιρα το ξέσπασμα.

Τα συναισθήματα είναι κατ’ ουσίαν η γέφυρα ανάμεσα στο νου και το σώμα μας και ευθύνονται για την υγεία μας. Είναι βασικής σημασίας για τη λογική και την επίλυση των προβλημάτων, αποτελούν εκλεπτυσμένο σύστημα καθοδήγησης για δράση και στοιχείο -κλειδί στη λήψη αποφάσεων. Αν τα ακούμε και τα χρησιμοποιούμε κατάλληλα, θα καταφέρουμε να κυριαρχήσουμε πάνω τους και να ζήσουμε καλύτερα.

  • ΒΗΜΑ 1 : ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ ΤΟΥ ΕΑΥΤΟΥ ΜΟΥ    

Γίνομαι μάρτυρας του εαυτού μου και του συναισθήματός μου. Τι νοιώθω;

  • ΒΗΜΑ 2: ΑΠΟΔΟΧΗ ΤΟΥ ΕΑΥΤΟΥ ΜΟΥ


Αποδέχομαι το συναίσθημα χωρίς να το κρίνω. Δέχομαι αυτό που νοιώθω.

  • ΒΗΜΑ 3: ΡΥΘΜΙΣΗ ΤΟΥ ΕΑΥΤΟΥ ΜΟΥ


Ελέγχω τις παρορμήσεις, καθυστερώ την ικανοποίηση. Παύση, εισπνοή, επιλογή.

  • ΒΗΜΑ 4:ΑΝΑΛΥΣΗ ΤΟΥ ΕΑΥΤΟΥ ΜΟΥ


Παρατηρώ τις σκέψεις και τα λόγια μου. Ποια η ιστορία που λέω στον εαυτό μου πίσω από το συναίσθημα; Ποια είναι τα γεγονότα;

  • ΒΗΜΑ 5: ΕΚΦΡΑΣΗ


Εκφράζω. Πως μπορώ να εκφράσω αυτό που μου συμβαίνει με ακεραιότητα, σε συμφωνία με τις αξίες μου και με αποτελεσματικότητα;

Τα πέντε βήματα που θα σε βοηθήσουν να δουλέψεις με τα συναισθήματα των άλλων

  • ΒΗΜΑ 1: ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΗ (ενσυναίσθηση)

Τι νοιώθει ο άλλος; Ανακάλυψε τι νοιώθει ο άλλος χρησιμοποιώντας την ενσυναίσθηση και την παρατήρηση. Απόφυγε τα βεβιασμένα συμπεράσματα και μην προσπαθείς να διαβάσεις το μυαλό του άλλου (μη νομίζεις ότι ξέρεις τι σκέφτεται ή τι νοιώθει)

  • ΒΗΜΑ 2: ΑΠΟΔΟΧΗ (συμπόνοια)


Αποδέξου αυτό που νοιώθει το άλλο άτομο χωρίς να κρίνεις ή να αντιλέγεις. Χρησιμοποίησε τη συμπόνοια. Απόφυγε να λες “Μη στεναχωριέσαι”, “Μη νοιώθεις άσχημα”.

  • ΒΗΜΑ 3: ΕΠΙΡΡΟΗ (αυτοσυγκράτηση και έλεγχος)

Στον απόηχο της ενσυναίσθησης, δημιούργησε ένα κλίμα επιρροής που να ευνοεί το άνοιγμα. Βοήθησε τον άλλο να ρυθμίσει τα συναισθήματά του και να νοιώθει συγκρατημένος. Να κάνει μια παύση, να πάρει ανάσα και τα λοιπά.

  • ΒΗΜΑ 4: ΕΡΕΥΝΑ (ορθολογισμός)


Διατύπωσε ερωτήσεις για να καταλάβεις από που προέρχεται το συναίσθημα. Βοήθησε τον άλλο να καταλάβει τη λογική των συναισθημάτων του. Ποια ιστορία λες στον εαυτό σου πίσω από την οποία ζει το συναίσθημά σου;

  • ΒΗΜΑ 5: ΑΚΡΟΑΣΗ


Να είσαι παρών για να μπορείς να ακούς τις απαντήσεις, με πρόθεση να ανακαλύψεις τις ανάγκες και τα ενδιαφέροντα του άλλου, για να οδηγήσεις τις πράξεις του σε καλή κατάληξη. Τι χρειάζεσαι για να νοιώσεις ικανοποιημένος.

Απόσπασμα από το βιβλίο ΑΠΟΛΥΤΗ ΑΥΤΟΠΕΠΟΙΘΗΣΗ  ΓΙΑ ΜΙΑ ΚΑΛΥΤΕΡΗ ΖΩΗ των Veronica de Andres  και  Florencia Andres

Advertisements
Published in: on March 21, 2012 at 10:00 pm  Leave a Comment  
Tags: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , ,

Όταν σε αγαπάει κάποιος, σου αφιερώνει ένα μέρος της ζωής, του χρόνου και του ενδιαφέροντός του…

Λένε πως μια νύχτα, ενώ κοιμούνται όλοι στο σπίτι, σηκώνεται ο μικρός Ερνέστο, πέντε χρονών, από το κρεββάτι του και πηγαίνει στο δωμάτιο των γονιών του. Στέκεται κοντά στο κρεββάτι από τη μεριά του μπαμπά του και, τραβώντας τα σκεπάσματα, τον ξυπνάει.

“Πόσα λεφτά βγάζεις μπαμπά;” τον ρωτάει.

“Τι…πως;” ρωτάει ο μπαμπάς αγουροξυπνημένος.

“Πόσα λεφτά βγάζεις από τη δουλειά σου”.

“Αγοράκι μου, είναι δώδεκα η ώρα… Είναι νύχτα, πήγαινε στο κρεββάτι σου να κοιμηθείς”.

“Εντάξει, μπαμπά, θα πάω. Πες μου, όμως, πόσα βγάζεις από τη δουλειά σου;”

Ανασηκώνεται ο μπαμπάς στο κρεββάτι και προσπαθώντας να πνίξει τον θυμό του τον διατάζει:

“Στο κρεββάτι σου αμέσως. Αυτά τα πράγματα δεν είναι για σένα! Και μάλιστα να ρωτάς μες στα μαύρα μεσάνυχτα!” και με τεντωμένο το δάχτυλο του δείχνει την πόρτα.

Ο Ερνέστο κατεβάζει το κεφάλι και γυρίζει στο δωμάτιό του. Το επόμενο πρωί ο μπαμπάς σκέφτεται πως ίσως ήταν υπερβολικά αυστηρός με τον Ερνέστο. Η περιέργεια του παιδιού δεν άξιζε τέτοια επίπληξη. Το βράδυ στο φαγητό, για να επανορθώσει, αποφασίζει ο μπαμπάς να απαντήσει στο παιδί.

“Σχετικά μ’ αυτό που με ρώτησες τη νύχτα, Ερνέστο, ο μισθός μου είναι 2.800 πέσος, με τις κρατήσεις όμως μου μένουν 2.200”

“Ούου!…βγάζεις πολλά, μπαμπά” του λέει ο Ερνέστο.

“Όχι και τόσα αγάπη μου, έχουμε πολλά έξοδα”.

“Αααα και δουλεύεις πολλές ώρες.”

“Ναι, μωρό μου, πολλές ώρες.”

“Πόσες μπαμπά;”

“Όλη μέρα, αγόρι μου, όλη μέρα.”

“Αααα…” συμφωνεί ο μικρός και συνεχίζει. “Τότε έχεις πολλά χρήματα, έτσι δεν είναι;”

“Φτάνουν πια οι ερωτήσεις. Είσαι πολύ μικρός για να μιλάς για χρήματα.”

Μετά πέφτει σιωπή στην τραπεζαρία, και σιωπηλοί πάνε όλοι για ύπνο.

Τη νύχτα, μια νέα επίσκεψη του μικρού Ερνέστο, διακόπτει τον ύπνο των γονιών του. Αυτή τη φορά στο χέρι του κρατάει ένα χαρτί με κάτι ορνιθοσκαλίσματα που μοιάζουν με νούμερα.

“Μπαμπά, μπορείς να μου δανείσεις πέντε πέσος;”

“Ερνέστο…είναι δύο η ώρα, είναι νύχτα!!!” διαμαρτύρεται ο μπαμπάς.

“Ναι, αλλά μπορείς σε παρακαλώ…”

Εκείνος όμως δεν τον αφήνει να τελειώσει τη φράση του.

“Αυτό ήταν λοιπόν το θέμα. Γι’ αυτό έκανες όλες αυτές τις ερωτήσεις για τα λεφτά, αναιδέστατο παιδί. Πήγαινε αμέσως στο κρεββάτι σου πριν σε πιάσω και σου τις βρέξω με την παντόφλα…Φύγε από δω. Εμπρός. Στο κρεββάτι σου!”

Ακόμη μια φορά, τώρα όμως με σουφρωμένα χείλη, πάει προς την πόρτα ο Ερνέστο σέρνοντας τα πόδια του.

Μισή ώρα αργότερα, ίσως γιατί κατάλαβε ότι ήταν υπερβολικός, μπορεί και μετά από μεσολάβηση της μαμάς, ή απλώς γιατί η ενοχή δεν τον άφηνε να κοιμηθεί, πηγαίνει ο μπαμπάς στο δωμάτιο του παιδιού. Από την πόρτα τον ακούει να σιγοκλαίει, σχεδόν χωρίς να ακούγεται.

Κάθεται στο κρεββάτι δίπλα του και αρχίζει να του μιλάει.

“Συγχώρεσέ με που σου έβαλα τις φωνές  Ερνέστο, είναι όμως δύο τα ξημερώματα κι όλος ο κόσμος κοιμάται…Κανένα μαγαζί δεν είναι ανοιχτό τέτοια ώρα…Δεν μπορούσες να περιμένεις ως το πρωί;”

“Ναι, μπαμπά” απαντάει ο μικρός μέσα σε αναφιλητά.

Ο μπαμπάς βάζει το χέρι στην τσέπη και βγάζει το πορτοφόλι του απ’ όπου παίρνει ένα χαρτονόμισμα των πέντε πέσος. Το αφήνει στο κομοδίνο και του λέει:

“Ορίστε λοιπόν τα χρήματα που μου ζήτησες.”

Ο μικρός, σκουπίζει τα δάκρυά του με το σεντόνι, πηδάει από το κρεββάτι, πάει στην ντουλάπα του, παίρνει ένα μεταλλικό κουτί και βγάζει από το κουτί μερικά κέρματα και κάτι λίγα χαρτονομίσματα του ενός πέσο. Βάζει τα πέντε πέσος μαζί με τα άλλα και μετράει με τα δάχτυλα πόσα χρήματα έχει.

Μετά παίρνει στα χέρια του τα χρήματα και τα βάζει πάνω στο κρεββάτι μπροστά στον μπαμπά του που όλη αυτήν την ώρα τον παρακολουθεί χαμογελώντας.

“Τώρα μάλιστα!” λέει ο Ερνέστο, “φτάνουν ίσα, ίσα. Εννιά πέσος και πενήντα λεπτά.”

“Μπράβο πολύ ωραία, αγοράκι μου. Και τι θα τα κάνεις αυτά τα λεφτά;”

“ΜΟΥ ΠΟΥΛΑΣ ΜΙΑ ΩΡΑ ΑΠΟ ΤΟ ΧΡΟΝΟ ΣΟΥ, ΜΠΑΜΠΑ;”

*****************************************************************************

‘Οταν σε αγαπάει κάποιος, οι πράξεις του σου λένε καθαρά πόσο πολύ νοιάζεται για σένα. Κάθε άνθρωπος αγαπάει με τον δικό του τρόπο. Αν δεν έχεις μάθει να ερμηνεύεις αυτόν τον τρόπο έκφρασης, μπορεί να μην καταλάβεις ότι γι’ αυτόν τον άνθρωπο είναι το ίδιο σαν να λέει “σ’ αγαπώ”.  Αν δεν μάθεις να διαβάζεις το μήνυμα που εκφράζουν έμμεσα αυτές οι κινήσεις, δεν θα μπορέσεις ποτέ να αποκωδικοποιήσεις το μήνυμα που εκφράζει ο άλλος.

%d bloggers like this: