Όταν απαρνιέσαι, απλώς καταπιέζεις

Όταν απαρνιέσαι κάτι, πιέζεις τον εαυτό σου να εγκαταλείψει πράγματα. Και όποτε κάνεις οτιδήποτε με πίεση, στην πραγματικότητα δεν εγκαταλείπεις τίποτα. Αυτό που απαρνιέσαι, πηγαίνει βαθύτερα μέσα σου, στο ασυνείδητό σου. Γίνεται μεγαλύτερο πρόβλημα από ό,τι ήταν προηγουμένως.

Τώρα θα προσπαθεί να βγει στην επιφάνεια με διαφορετικούς τρόπους, με διαφορετική περιβολή, με διαφορετικές μάσκες – και μπορεί να μην είσαι καν σε θέση να αναγνωρίσεις πως είναι το ίδιο πράγμα που απαρνιέσαι. Είναι βέβαιο όμως ότι θα εμφανιστεί – και μάλιστα με ένταση.

Εσύ του έχεις δώσει αυτή την ένταση, πιέζοντάς το, σπρώχνοντάς το μέσα στο ασυνείδητο. Όταν πιέζεις κάτι, το δυναμώνεις και το κάνεις έναν εχθρό κρυμμένο μέσα σου – βαθιά μέσα στο σκοτάδι – οπότε γίνεσαι πιο ευάλωτος σ΄αυτό.

‘Οταν βρισκόταν στο φως, ήσουν λιγότερο ευάλωτος. Όταν απαρνιέσαι, απλώς καταπιέζεις!!!

Απόσπασμα από το βιβλίο του OSHO Λόγια ενός ανθρώπου πέρα από τις λέξεις

Advertisements

Εσύ απλώς παρατήρησε!

Το να μη μιλάς δεν είναι σιωπή. Εσύ μπορεί να μην μιλάς, μπορεί να μην έχεις ξεστομίσει τίποτα, μέσα σου όμως τρέχουν χίλιες δυο σκέψεις. Υπάρχει μια συνεχής ροή σκέψεων μέρα – νύχτα.

Χρειάζεται να θυμάσαι ότι η παρατήρηση δεν είναι ούτε τέχνη ούτε τεχνική. Όχι, είναι απλώς ένα κόλπο. Το μόνο που χρειάζεται να θυμάσαι, είναι να μην πνιγείς στο ποτάμι που κυλάει μέσα σου. Και πως πνίγεσαι εκεί μέσα;

Αν γίνεις με οποιοδήποτε τρόπο ενεργός, τότε πνίγεσαι. Μένε αδρανής, παθητικός, χωρίς να κάνεις τίποτα, έχοντας όμως εγρήγορση. Αν περνάει κάποια σκέψη -είτε καλή είτε κακή – εσύ μην σκοτίζεσαι. Εσύ απλώς να παρατηρείς, χωρίς να αξιολογείς, χωρίς να επικρίνεις, γιατί οτιδήποτε κάνεις εσύ, είναι δράση.

Δεν είναι δική σου υπόθεση.

Αν περνάει απληστία, άφησέ την να περάσει.

Αν περνάει θυμός, άφησέ τον να περάσει.

Ποιός είσαι εσύ για να παρεμβαίνεις;

Γιατί ταυτίζεσαι τόσο πολύ με το νου σου;

Γιατί αρχίζεις να σκέφτεσαι, “είμαι άπληστος”, “είμαι θυμωμένος”;

Απλώς πέρασε μια σκέψη θυμού.

‘Αφησέ την να περάσει.

Εσύ απλώς παρατήρησε.

Άλλο το να βλέπεις και άλλο το να σκέφτεσαι.

Ο ήλιος ανατέλλει.

Αν αρχίσεις να κάνεις σκέψεις σχετικά με την ανατολή, τότε χάνεις την ανατολή, γιατί ενόσω τη σκέφτεσαι, τόσο απομακρύνεσαι από αυτήν. Με τη σκέψη μπορείς να πας μίλια μακριά και η σκέψη τρέχει πιο γρήγορα από οτιδήποτε άλλο. Η σκέψη γίνεται ένα πέπλο πάνω στα μάτια. Βάζει τα δικά της χρώματα, δικές της ιδέες πάνω στην πραγματικότητα. Δεν επιτρέπει στην πραγματικότητα να σε πλησιάσει. Επιβάλλει τον εαυτό της πάνω στην πραγματικότητα. Με το να σκέφτεσαι, αποκλίνεις από την πραγματικότητα. Το να βλέπεις είναι μια τελείως διαφορετική διαδικασία. Είναι παράγωγο του διαλογισμού.

Όταν εσύ είσαι σιωπηλός, η αλήθεια βρίσκεται εκεί, σε όλη της την έκταση, σε όλο της το μεγαλείο. Κι όταν εσύ δεν είσαι σιωπηλός, η αλήθεια είναι απούσα.

Απόσπασμα από το βιβλίο του OSHO Λόγια ενός ανθρώπου πέρα από τις λέξεις

Σήμερα μαύρος ουρανός (παραδοσιακό δημοτικό τραγούδι για τα Πάθη του Χριστού)

                                               Σήμερα μαύρος ουρανός, σήμερα μαύρη μέρα,

σήμερα όλοι θλίβονται και τα βουνά σειούνται,

σήμερον έβαλαν βουλή οι άνομοι Εβραίοι,

Οι άνομοι και τα σκυλιά κι οι τρεις καταραμένοι

«Φτιάχτε καρφιά, φτιάχτε καρφιά , φτιάχτε τρία περόνια»

Κι εκείνος  ο παράνομος βαρεί και φτιάχνει πέντε.

Σύμφωνα μ’εσέ που τάφτιαξες, πρέπει να μας διδάξεις.

«Βάλτε του δυό στα πόδια του και τα άλλα δυό στα χέρια,

το πέμπτο το φαρμακερό, βάλτε το στην καρδιά του, να τρέξει αίμα και νερό, να λιγωθεί η καρδιά του»

Κι η Παναγιά σαν τ’ άκουσε έπεσε και λιγωθεί. Τρία σταμνιά της ρίξανε, τρία κανάτια μόσχο και τρία με ροδόσταμο για να της έρθει ο νους της.

Και σαν της ήρθε ο λογισμός και σαν της ήρθε ο νους της. Ζητά μαχαίρι να σφαχτεί, φωτιά να πάει να πέσει, ζητεί γκρεμνό να γκρεμνιστεί για τον Μονόγενή Της.

Η Μάρθα κι η Μαγδαληνή και του Ιακώβου η μάνα, και του Λαζάρου η αδερφή κι οι τέσσερις αντάμα.

Πήραν το δρόμο τον στρατί, στρατί το μονοπάτι. Και ο στρατίς τους έβγαλε μπρος του ληστού την πόρτα.

«Άνοιξε πόρτα του ληστού και πόρτα του Πιλάτου» κι η πόρτα από το φόβο της, ανοίγει μοναχή της.

Τηρά ζερβά, τηρά δεξιά κανέναν δεν γνωρίζει, τηρά και δεξιότερα βλέπει τον Άι Γιάννη.

«Άγιε μου Γιάννη Πρόδρομε και βαφτιστή του Γιού Μου, μην είδες τον Ιόκα μου και σε διδάσκαλό σου»

«Δεν έχω γλώσσα να σου πω, στόμα να σου μιλήσω, δεν έχω χειροπάλαμο για να σου τονε δείξω. Βλέπεις εκείνον τον γυμνό, τον παραφρόνεμενο, όπου φορεί πουκάμισο στο αίμα βουτηγμένο. Όπου φορεί στην κεφαλή αγκάθινο στεφάνι. Εκείνος είναι ο Γιόκας Σου και με διδάσκαλός μου»

«Δεν μου μιλάς παιδάκι Μου, δεν μου μιλάς Παιδί Μου»

«Τι να σου πω Μανούλα Μου, τι να σου μολογήσω; Μόνο το Μέγα Σάββατο όπου χτυπά η καμπάνα, σήμαινει Γη και Ουρανός, σημαίνουν τα Επουράνια, σημαίνει κι η Αγιά Σοφιά  το μέγα μοναστήρι».

Όποιος το λέει σώζεται και όποιος τα ακούει αγιάζει κι όποιος το καλοφραγκαστεί Παράδεισο θα λάβει. Παράδεισο και λίβανο από τον Άγιο Τάφο.

Αυτό είναι ένα παραδοσιακό δημοτικό τραγούδι – θρήνος που τον έμαθα από τη μητέρα μου και από τη γιαγιά μου. Την Μεγάλη Πέμπτη το τραγουδούσαν σε ένδειξη πένθους και σεβασμού για τα Πάθη του Χριστού.

Κάθε χρόνο που ζυμώναμε τα τσουρέκια μας, λέγαμε αυτό το τραγούδι. Η μητέρα μου και η γιαγιά μου δεν ζουν πια, όμως εγώ συνεχίζω την παράδοσή τους, γιατί πιστεύω πως οι παραδόσεις μας είναι ένας θησαυρός που σαν λαός δεν πρέπει να χάσουμε. Σε πολλές περιοχές της Ελλάδας το τραγουδούν με διάφορες παραλλαγές.

Καλή Ανάσταση να έχουμε όλοι μας.

Η αγάπη μακροθυμεί

Ένας υπέροχος ύμνος στη αγάπη που έγραψε ο Απόστολος Παύλος, αυτές τις άγιες ημέρες νοιώθω την ανάγκη να το μοιραστώ μαζί σας. Καλή Ανάσταση να έχουμε όλοι μας!!!

Αν μπορώ να λαλώ όλες τις γλώσσες των ανθρώπων, ακόμα και των αγγέλων, αλλά δεν έχω αγάπη για τους άλλους, οι λόγοι μου ακούγονται σαν ήχος χάλκινης καμπάνας ή σαν κυμβάλου αλαλαγμός. Κι αν έχω της προφητείας το χάρισμα κι όλα κατέχω τα μυστήρια κι όλη τη γνώση, κι αν έχω ακόμα όλη την πίστη, έτσι που να μετακινώ βουνά, αλλά δεν έχω αγάπη, είμαι ένα τίποτα. Κι αν ακόμα μοιράσω στους φτωχούς όλα μου τα υπάρχοντα, κι αν παραδώσω στη φωτιά το σώμα μου για να καεί, αλλά δεν έχω αγάπη, σε τίποτα δεν μ΄ωφελεί.

Εκείνος που αγαπάει έχει μακροθυμία, έχει και καλοσύνη, εκείνος που αγαπάει δε ζηλοφθονεί, εκείνος που αγαπάει δεν κομπάζει ούτε περηφανεύεται, είναι ευπρεπής, δεν είναι εγωιστής ούτε ευερέθιστος, ξεχνάει το κακό που του έχουν κάνει. Δε χαίρεται για το στραβό που γίνεται, αλλά μετέχει στη χαρά για το σωστό. Εκείνος που αγαπάει, όλα τα ανέχεται, σε όλα εμπιστεύεται, για όλα ελπίζει, όλα τα υπομένει.

Ποτέ η αγάπη δεν θα πάψει να υπάρχει. Τα θεία μηνύματα των προφητών κάποτε δε θα υπάρχουν πια, η γλωσσολαλιά θα πάψει, θα σταματήσει η γνώση των μυστηρίων του Θεού.Γιατί και η γνώση μας και η προφητεία μας περιορίζονται μονάχα σ΄ένα μέρος της αλήθειας. Όταν όμως το τέλειο που περιμένουμε θα έρθει, τότε το μερικό θα πάψει να υπάρχει. 

Μικρό παιδί όταν ήμουν, σαν μικρό παιδί μιλούσα, αισθανόμουν και σκεφτόμουν. Άντρας πια όταν έγινα, κατήργησα τους τρόπους του μικρού παιδιού. Αλήθεια, τώρα βλέπουμε τα πράγματα θαμπά, σαν μέσα από μεταλλικό καθρέφτη, τότε όμως πρόσωπο με πρόσωπο θα δούμε το Θεό. Τώρα γνωρίζω μόνο ένα μέρος, τότε όμως θα γνωρίσω με πληρότητα, όπως και ο Θεός μ΄έχει γνωρίσει. 

Θα μείνουν τελικά για πάντα αυτά τα τρία : η πίστη, η ελπίδα κι η αγάπη. Και απ΄αυτά το πιο σπουδαίο είναι η αγάπη.

Προς Κορινθίους Α’ 13 επιστολή Παύλου (Μετάφραση από το πρωτότυπο κείμενο)

 

Εάν ταίς γλώσσαις των ανθρώπων  λαλώ και των αγγέλων, αγάπη δε μη έχω, γέγονα χαλκός ηχών ή κύμβαλον αλαλάζον. Και εάν έχω προφητείαν και ειδώ τα μυστήρια πάντα και πάσαν την γνώσιν, και εάν έχω πάσαν την πίστιν, ώστε όρη μεθιστάνειν, αγάπην δε μη έχω, ουδέν ειμί. Και εάν ψωμίσω πάντα τα υπάρχοντά μου, και εάν παραδώ το σώμα μου ίνα καυθήσομαι, αγάπην δε μη έχω, ουδέν ωφελούμαι. Η αγάπη μακροθυμεί, χρηστεύεται, η αγάπη ου ζηλοί, η αγάπη ου περπερεύεται, ου φυσιούται, ουκ ασχημονεί, ου ζητεί εαυτής, ου παροξύνεται, ου λογίζεται το κακόν, ου χαίρει επί τη αδικία, συγχαίρει δε τη αληθεία, πάντα στέγει, πάντα πιστεύει, πάντα ελπίζει, πάντα υπομένει. Η αγάπη ουδέποτε εκπίπτει.

Published in: on April 11, 2012 at 9:43 pm  Leave a Comment  
Tags: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , ,

Είσαι ό,τι λες

Κάθε λέξη που χρησιμοποιείς είναι συνήθως η έκφραση του τι συμβαίνει μέσα σου. Αν θέλεις να ξέρεις ποιός πραγματικά είσαι, αν επιθυμείς να γνωρίσεις τις πιο μύχιες σκέψεις σου του είναι σου, άκου τι λόγια προφέρεις. Άκου τον εαυτό σου, όταν μιλάει στους άλλους!

Μπορείς να ηχογραφείς για μια εβδομάδα κάθε τηλεφωνική σου κλήση και στο τέλος της εβδομάδας άκου τι λόγια είπες, με τι τρόπο μίλησες και θα ανακαλύψεις πολλά πράγματα για σένα που δεν φανταζόσουν….

‘Ενας χρυσός κανόνας, ανάμεσα στα πολλά και σημαντικά, είναι να είσαι πάντα ειλικρινής! Πρακτικά, δεν υπάρχει κάποιος αρκετά σοβαρός λόγος για να μην λες την αλήθεια. Αυτό δεν σημαίνει ότι πρέπει να εξωτερικεύεις όλες σου τις σκέψεις κάθε στιγμή και ώρα! Όταν όμως ανοίγεις το στόμα σου για να μιλήσεις, να απαντήσεις σε μια ερώτηση ή να απευθυνθείς σε κάποιον, είναι πρωταρχικής σημασίας, τόσο για εσένα όσο και για το περιβάλλον σου, να πεις την αλήθεια. Λέγοντας την αλήθεια, εκφράζεις ακριβώς, ό,τι συμβαίνει μέσα σου. Ειλικρινές είναι το άτομο που σκέφτεται, αισθάνεται, λέει και πράττει το ίδιο πράγμα. Η μεγαλύτερη σπατάλη ανθρώπινης ενέργειας, προέρχεται από τη μη επωφελή χρήση του λόγου. Δεν είναι κάτι καινούργιο το ότι μιλάμε πολύ, και πολύ συχνά, χωρίς να λέμε  απολύτως τίποτα….

Αν σου ζητήσει κάποιος τη γνώμη σου για κάτι και φοβάσαι μήπως τον πληγώσεις εκφράζοντας ελεύθερα αυτό που σκέφτεσαι, μπορείς να του πεις:”Φοβάμαι μη σε πληγώσω! Ζήτησες τη γνώμη μου και μπορεί να μη σου αρέσει η απάντηση…Από την άλλη, εγώ θέλω να είμαι ειλικρινής. Αν δεν με ρωτούσες, ίσως να μην έλεγα τίποτα. Αφού όμως θέλεις τη γνώμη μου, θα σου την πω…” Μπορεί η γνώμη σου να μην αρέσει στον άλλο στην αρχή, σε βάθος χρόνου όμως θα σεβαστεί την ειλικρίνειά σου. Θα καταλάβει ότι μαζί σου πάντα θα ξέρει που βρίσκεται, γιατί είσαι ειλικρινής. Αν δεν του αρέσει να ακούει την αλήθεια, απλώς θα σταματήσει να ζητάει τη γνώμη σου.

Το ίδιο μπορείς να κάνεις και όταν έχεις να πεις κάτι σε κάποιον και φοβάσαι την αντίδρασή του, ωστόσο πρέπει να το πεις. Πες του το από πριν. Ξεκαθάρισε ότι έχεις κάτι να πεις και θα το πεις ξεκάθαρα και στα ίσα, επειδή θέλεις να είσαι ειλικρινής και έχει σημασία να εκφράσεις ακριβώς αυτό που σκέφτεσαι, όσο δύσκολο και αν σου είναι.

Υπάρχει μια πολύ καλή άσκηση που θα σου επιτρέψει να διαπιστώσεις αν χρησιμοποιείς την ενέργειά σου για να πεις λόγια ωφέλιμα. Στο τέλος κάθε ημέρας, ανακεφαλαίωσε τις συζητήσεις που έκανες και αναρωτήσου αν στο τέλος κάθε συζήτησης ένοιωθες καλύτερος-η, γεμάτος-η, εμπλουτισμένος-η με ενέργεια και πιο δυναμικός-ή. Αν ένοιωσες έτσι, θα παρατηρήσεις ότι στην ίδια κατάσταση βρέθηκε και ο συνομιλητής σου.

Όταν έρχεται κάποιος με διάθεση να κουτσομπολέψει, είναι σημαντικό να του κόψεις αμέσως τη φόρα. ΄Ετσι, εμποδίζεις την σπατάλη ενέργειας. Είναι αυτονόητο ότι δεν πρέπει να λες εσύ στους άλλους τέτοια κουτσομπολιά.

Αν βιώνεις συσσωρευμένη οργή, επειδή δεν μπόρεσες να εκφραστείς σε μερικές περιπτώσεις, μην ξεχνάς ότι η έκφραση της οργής μπορεί να αποτελεί ένα υγιές μέσο απαλλαγής από συσσωρευμένη ένταση. Αρκεί βέβαια να πρόκειται για οργή συγκρατημένη και δικαιολογημένη, που δεν αποσκοπεί στο να αλλάξει τον άλλο.

Αν είσαι άτομο που δυσκολεύετε να εκφραστεί, να διατυπώσει τη σκέψη του, εξασκήσου από σήμερα, για να αρχίσεις να πετυχαίνεις μικρές, καθημερινές νίκες. Πολύ συχνά, αρκεί να πούμε κάτι μικρό, αυτό το κατιτί που συνήθως δεν λέμε. Θα δεις, η ενέργεια που θα χρησιμοποιήσεις γι΄αυτήν την προσπάθεια θα αντισταθμιστεί με την αίσθηση ευεξίας που θα βιώσεις. Με τακτική εξάσκηση, θα σου γίνεται όλο και πιο εύκολο, όπως συμβαίνει άλλωστε με όλα τα πράγματα.

Αν θέλεις να σε ακούν οι άλλοι, μην προσπαθείς να είσαι πολύ διαφορετικός-ή από το συνομιλητή σου. Όταν καλλιεργούμε ηθελημένα μεγάλες διαφορές με τους άλλους, συχνά οδηγούμαστε σε πνευματική αλαζονεία.  Επίσης, είναι σημαντικό να αντιληφθείς ότι η δύναμη του λόγου είναι κολοσσιαία. Μπήκες στον κόπο να ακούσεις τον εαυτό σου, να συνειδητοποιήσεις τι λόγια χρησιμοποιείς; Οι λέξεις και οι εκφράσεις που χρησιμοποιείς είναι ιδιαίτερα αποκαλυπτικές για το τι συμβαίνει μέσα σου. Για παράδειγμα, στη διάρκεια μιας συζήτησης κάποιοι θα απαντήσουν :”Όχι, όχι! δεν ήθελα να πω αυτό. Ήθελα να πω ότι…” Και συνεχίζουν λέγοντας το αντίθετο από αυτό που, υποτίθεται, ήθελαν να πουν. Είναι όμως πολύ αργά επειδή η πρώτη λέξη που χρησιμοποίησαν αντανακλούσε την πραγματική τους σκέψη!

Κάθε φορά που αρχίζεις μια φράση με την έκφραση “Θα ήθελα” στην πραγματικότητα εκφράζεις φόβο. Εξέτασε προσεκτικά το ακόλουθο παράδειγμα. “Θα ήθελα του χρόνου να κάνω ένα ταξίδι!” Η φράση σημαίνει:”Επιθυμώ να κάνω ένα ταξίδι, αλλά φοβάμαι μήπως δεν μπορέσω”. Η αιτία του φόβου ενδέχεται να είναι η έλλειψη χρημάτων, χρόνου, ακόμη και η αίσθηση ότι, απλούστατα, δεν το αξίζεις αυτό το ταξίδι. Και όπως ξέρεις, κάθε φορά που φοβάσαι κάτι, το κάνεις και βγαίνει συνεχώς προς τα έξω. Όσο λοιπόν θα λες “Θα ήθελα του χρόνου να κάνω ένα ταξίδι!” να είσαι σίγουρος-η ότι αυτό το ταξίδι δεν θα γίνει ποτέ!

Όταν χρησιμοποιείς την έκφραση “Δεν θα ήθελα….” πάλι εκφράζεις φόβο. Είσαι το μόνο πρόσωπο στον κόσμο, ικανό να δημιουργήσεις τη ζωή σου και τη δημιουργείς ανάλογα με το τι σκέφτεσαι, τι λες, τι βλέπεις, τι ακούς και τι αισθάνεσαι. Καθεμία εξουσία σου ασκεί μεγάλη επίδραση στη ζωή σου, και από εσένα και μόνο εξαρτάται πως θα τη χρησιμοποιήσεις.

Όταν χρησιμοποιείς την έκφραση “Δεν θα έπρεπε” σε εκφράσεις όπως :”Δεν θα έπρεπε να κοιμάμαι τόσο αργά!” “Δεν θα έπρεπε να ξοδεύω τόσα πολλά!” είναι σαν να λες “Αυτό θέλω να κάνω, αλλά κάποια στιγμή αποφάσισα ότι δεν ήταν καλό, ούτε λογικό, ούτε σωστό”. Όταν λοιπόν θέλεις να κάνεις κάτι και κυριαρχήσει η άποψη “δεν είναι λογικό”, δεν ακούς τις πραγματικές σου ανάγκες. Τον έλεγχο παίρνει η νόηση, που αιτιολογεί και αποφασίζει για εσένα. Και η νόηση επηρεάζεται από τις αποφάσεις που πήρες στα παιδικά σου χρόνια, μια εποχή που η γνώση του καλού και του κακού χειραγωγούσε τη ζωή σου και τη ζωή όλων στο περιβάλλον σου. Είναι σημαντικό, λοιπόν, να ακούμε τις πραγματικές μας ανάγκες αντί για τη νόησή μας.

Όταν χρησιμοποιείς την έκφραση “Όφειλα”, δείχνεις ότι θέτεις στον εαυτό σου απαιτήσεις μη ρεαλιστικές, κάτι που απαιτεί πολλή ενέργεια. Αν προσπαθήσεις παρ΄όλα αυτά, να πραγματοποιήσεις αυτό το “Όφειλα”, ενεργείς ενάντια στην πραγματική επιθυμία σου.

Κάθε φορά που λες “Δεν πρόλαβα”, ή κάτι ανάλογο, έχεις να κάνεις με ψευδαίσθηση. Παραμυθιάζεις τον εαυτό σου….Στην πραγματικότητα, απλώς επέλεξες να κάνεις κάτι πιο σημαντικό ή πιο ενδιαφέρον. Γίνε πιο ειλικρινής με τον εαυτό σου! Αντί να τον εξαπατάς, αναγνώρισε ότι δεν ήταν ζήτημα έλλειψης χρόνου. Έχεις το απόλυτο δικαίωμα να επιλέξεις τι θέλεις να κάνεις και δεν χρειάζεται δικαιολογία εάν αλλάξεις τις προτεραιότητές σου.

Αν σου συμβαίνει να χρησιμοποιείς την έκφραση “Σκοτώνω το χρόνο μου“, να ξέρεις το εξής: Αυτό που σπαταλάς (ο χρόνος) είναι ό,τι πολυτιμότερο έχεις.

Χρησιμοποιούμε επίσης, το ρήμα “προσπαθώ” σε πάρα πολλές περιπτώσεις και με διάφορες χρήσεις, όπου έχει την έννοια μιας πρόθεσης λίγο-πολύ αόριστης. Όταν προφέρεις αυτό το ρήμα με τούτη την έννοια, στην πραγματικότητα λες ότι δεν έχεις πάρει ακόμη κάποια απόφαση για το συγκεκριμένο θέμα. Έτσι, κάθε φορά που λες σε κάποιον “Προσπάθησα να του μιλήσω” ή “Προσπάθησα να καταλάβω“, και τα λοιπά, σημαίνει ότι δεν είχες στ΄αλήθεια την πρόθεση να το κάνεις.

Μια έκφραση που χρησιμοποιούμε άπειρες φορές καθημερινά είναι το “Πρέπει”. Αν μαγνητοφωνούσες όλες τις συζητήσεις σου, θα ξαφνιαζόσουν με τη συχνότητα με την οποία ξεστομίζεις αυτή τη λέξη. Κάθε φορά που λες “πρέπει”, λειτουργεί το μυαλό σου. Αποφασίζει για εσένα η γνώση σου γύρω από το καλό και το κακό. Τα πρόσωπα που ενεργούν επειδή “έτσι πρέπει” να ενεργήσουν, να σκεφτούν ή να πουν κάτι, καταλήγουν πάντα να χάσουν τη δική τους δύναμη. Νοιώθουν ότι υπόκεινται σε κάποιο νόμο που τους λέει “Έτσι πρέπει, δεν έχεις επιλογή!”

Από που προκύπτει, λοιπόν, αυτό το “πρέπει”; Ποιος αποφάσισε ότι έπρεπε αυτό ή εκείνο; ΠΑΝΤΑ ΕΧΕΙΣ ΕΠΙΛΟΓΗ! Δεν έχεις παρά να δηλώσεις “Όχι, δεν πρέπει! Στη ζωή μου, εγώ επιλέγω τι κάνω. Όταν επιλέγω κάτι, θα πληρώσω ένα τίμημα. Είμαι έτοιμος-η να το πληρώσω”. Αυτό είναι και τίποτε άλλο. Εσύ ως ανθρώπινο ον, διαθέτεις τη μεγάλη δύναμη να επιλέγεις. Και κάθε φορά που λες “πρέπει”, δυστυχώς χάνεις την επαφή με αυτή τη δύναμη. Και όσο λιγότερο επικοινωνείς με τη δύναμή σου, τόσο προσπαθείς να επιβληθείς στους άλλους.

Οι εκφράσεις του τύπου “Νομίζω”, “Μπορεί”, “Μου φαίνεται”, “Λες και” υποδηλώνουν ότι το άτομο προβαίνει σε ανάλυση τη στιγμή που τις χρησιμοποιεί, όταν μιλάει για τον εαυτό του.

Πολλοί άνθρωποι σχολιάζουν ασυνήθιστες ή εντυπωσιακές καταστάσεις με τις εξής εκφράσεις: “Φοβερό!”, “Τρομερό!”, “Αδύνατον!”, “Δεν υπάρχει!”, “Δεν μπορεί!”, “Δεν το πιστεύω!”. Συνηθίζεις αυτό το λεξιλόγιο; Χρησιμοποιείς τις εκφράσεις “Φοβερό αλλά και ωραίο!” ή “Αδύνατον να ζω κάτι τόσο υπέροχο!”; Αν ναι, τότε μπλοκάρεις με τα λόγια σου αυτή την υπέροχη ενέργεια. Πίσω από τα λόγια σου κρύβεται απλώς η πεποίθηση ότι δεν αξίζεις αυτά τα όμορφα πράγματα. Γιατί, λοιπόν, να ξανασυμβούν στη ζωή σου, αφού όταν συμβαίνουν εσύ λες :”Όχι! Δεν μου αξίζουν!”; Οι λέξεις που προφέρεις πρέπει να είναι λέξεις που σου δίνουν ενέργεια. Πόσες φορές την ημέρα χρησιμοποιείς το ρήμα “Αγαπώ” ;

Και να η λέξη που ασκεί τη μεγαλύτερη επιρροή στη ζωή σου: “Είμαι”. Χρησιμοποιώντας αυτή τη λέξη, δημιουργείς, αφού το “Είμαι” συνδέεται με την ισχυρότερη ενέργεια που υπάρχει!  Κάθε “είμαι” που χρησιμοποιείς, δημιουργεί την ταυτότητά σου, φτιάχνεις ένα πρόπλασμα του τι πρόκειται να γίνεις. Διάλεξε λοιπόν τις λέξεις που λες και προετοίμασε με αυτόν τον τρόπο τη ζωή που θέλεις να ζήσεις.

Απόσπασμα από το βιβλίο της Lise Bourbeau Μάθε ποιός στ΄ αλήθεια είσαι

Published in: on April 7, 2012 at 9:48 pm  Leave a Comment  
Tags: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , ,
%d bloggers like this: