Paulo Coehlo Αποφθέγματα – Αποσπάσματα από τα βιβλία του.

  • Το πως θα είμαστε σε μεγάλη ηλικία θα εξαρτηθεί από τον τρόπο με τον οποίο ζήσαμε. Μπορεί να καταλήξουμε σαν πόλη φάντασμα ή σαν γενναιόδωρο δέντρο, που συνεχίζει να είναι σημαντικό ακόμα κι όταν δεν μπορεί πια να στέκεται όρθιο. ΄Αρθρα- Σκέψεις για την ηλικία.
  • Η τελετή είναι η λατρεία του όμορφου και του απλού. Όλη σου η προσπάθεια επικεντρώνεται στην απόπειρα να αγγίξεις την τελειότητα μέσα από τις απλές κινήσεις της καθημερινότητας. Αν μια απλή συνάντηση για τσάι μπορεί να μας οδηγήσει στο Θεό, είναι καλό να προσέχουμε τις δεκάδες άλλες ευκαιρίες που μας προσφέρει η ζωή. Άρθρα -Σημειώσεις στο ανύπαρκτο ημερολόγιό μου.
  • Όσο πιο πολύ πλησιάζουμε το Θεό μέσα από την πίστη, τόσο πιο απλός γίνεται. Και όσο πιο απλός, τόσο πιο ισχυρή είναι η παρουσία του. Στις όχθες του ποταμού Πιέδρα κάθισα και έκλαψα.
  • Ποιά είναι τα τρία πράγματα που χρειάζονται για να μιλάς με τους αγγέλους; Να χαλάσεις μια συμφωνία. Να δεχτείς μια συγχώρεση. Και να βάλεις ένα στοίχημα. Οι Βαλκυρίες.
  • Χωρίς να το θέλει, άρχισε να βλέπει την παρουσία Του σε όλα όσα έκανε. Με κάθε τραπέζι που έφτιαχνε, με κάθε καρέκλα που σκάλιζε, καταλάβαινε ότι η ζωή είναι ιερή και ότι τα μικρά πράγματα είναι σημαντικά για την μεταμόρφωση του σύμπαντος. Το επάγγελμά του έγινε μαθητεία: Τίποτα δεν ήταν άσκοπο και κάθε στιγμή είχε μέσα της την αιωνιότητα και τη δημιουργία. Το πέμπτο βουνό.
  • Όλα επιτρέπονται, εκτός από το να διακόπτεις μια εκδήλωση αγάπης. Όταν συμβαίνει κάτι τέτοιο,  αυτός που επιχείρησε να καταστρέψει είναι υποχρεωμένος να ξαναχτίσει. Το ημερολόγιο ενός μάγου.
  • Ό,τι κι αν κάνει ο άνθρωπος πάνω στη γη, παίζει πάντα τον κύριο λόγο στην ιστορία του κόσμου. Ο αλχημιστής.
  • Το μέλλον μας χτυπά την πόρτα και όλες οι ιδέες, εκτός απ’ τις προκαταλήψεις, θα έχουν την ευκαιρία να εμφανιστούν και να τις αξιολογήσουν οι άνθρωποι. Το άχρηστο θα χαθεί. Δενείμαστε κριτές των ονείρων του πλησίον  μας για να τα λογοκρίνουμε. για να έχουμε πίστη στο δρόμο μας, δεν είναι ανάγκη να αποδείξουμε ότι ο δρόμος του άλλου είναι λανθασμένος. Όποιος ενεργεί έτσι δεν εμπιστεύεται τα βήματά του. Μακτούμπ.
  • Οι αλχημιστές το κάνουν αυτό. Δείχνουν ότι, όταν προσπαθούμε να γίνουμε καλύτεροι απ΄ότι είμαστε, τα πάντα γύρω μας γίνονται επίσης καλύτερα. Ο αλχημιστής.
  • Ο φόβος σε κάνει να ντρέπεσαι να δείξεις τα αισθήματά σου. Στις όχθες του ποταμού Πιέδρα κάθισα και έκλαψα.
  • Η πρόκληση δεν περιμένει. Η ζωή δεν κοιτάζει πίσω. Μια εβδομάδα είναι διάστημα περισσότερο από αρκετό για να αποφασίσουμε αν θα δεχτούμε το πεπρωμένο μας ή όχι. Ο διάβολος και η δεσποινίδα Πριμ.
  • Όλοι μπορούν να βρουν την ανώτερη ενέργεια, όχι όμως όσοι μεταφέρουν τις ευθύνες τους στους άλλους. Η μάγισσα του Πορτομπέλο.
  • Ένας πολεμιστής ξέρει να ξεχωρίζει το παροδικό από το μόνιμο. Το εγχειρίδιο του πολεμιστή του φωτός.
  • Όταν αποδεχτούμε την αναπόφευκτη επαφή με άλλους παραποτάμους, καταλαβαίνουμε ότι αυτό μας κάνει δυνατότερους, προσπερνάμε τα εμπόδια και γεμίζουμε τα κενά πιο σύντομα και πιο εύκολα. Άρθρα – Καταλαβαίνοντας το ποτάμι.
  • Όταν αγαπάμε αυτό που κάνουμε, μεταμορφώνουμε τη σκλαβιά σε ελευθερία. Αν δεν μπορούμε να αγαπήσουμε, καλύτερα να σταματήσουμε τα πάντα τώρα . Άρθρα – Δημιουργικές λύσεις.
  • Έμαθα ότι ο κόσμος έχει μια ψυχή και όποιος κατανοήσει αυτή την ψυχή θα καταλάβει τη γλώσσα των πραγμάτων. Ο αλχημιστής.
  • Η ελεύθερη βούληση απαιτεί τεράστια ευθύνη, μας βαραίνει και μας προκαλεί άγχος και βάσανα. Η μάγισσα του Πορτομπέλο.
  • Χρειαζόταν τα φτερά. Τα φτερά μας δείχνουν τους απέραντους ορίζοντες της φαντασίας, μας οδηγούν στα όνειρά μας, μας μεταφέρουν σε μέρη μακρινά. Τα φτερά μας δίνουν τη δυνατότητα να γνωρίσουμε τις ρίζες των ομοίων μας και να διδαχτούμε από αυτούς. Ο νικητής είναι μόνος.
  • Οι πόρτες του παραδείσου θα ήταν ανοιχτές για όσους αποφάσιζαν να μπουν. Ο κόσμος ήταν στα χέρια εκείνων που είχαν το θάρρος να ονειρεύονται και να ζουν τα όνειρά τους. Οι Βαλκυρίες.
  • Όποιος καταφέρει να είναι αυτό που ονειρεύτηκε για δέκα λεπτά την ημέρα κάνει ήδη μεγάλη πρόοδο. Άρθρα – Διάλογοι με το δάσκαλο.
  • Ο κόσμος έχει νόημα μόνο όταν έχουμε κάποιον να μοιραστούμε τα συναισθήματά μας. Έντεκα λεπτά.
  • Υπάρχουν στιγμές που πρέπει να ρισκάρεις, να κάνεις πράγματα τρελλά. Στις όχθες του ποταμού Πιέδρα κάθισα και έκλαψα.
  • Όποιος κι αν είσαι, ό,τι κι αν κάνεις, όταν επιδιώκεις κάτι, σημαίνει ότι η επιθυμία σου πηγάζει από την ψυχή του κόσμου. Είναι η αποστολή σου πάνω στη γη. Ο αλχημιστής.
  • Δεν υπάρχουν μοναδικές ευκαιρίες, η ζωή μας δίνει πάντοτε κι άλλες. Ο νικητής είναι μόνος.
  • Πιστεύω πως, αν ψάξεις την αγάπη με θάρρος, αυτή αποκαλύπτει την παρουσία της κι από κει και μετά, παίρνεις περισσότερη αγάπη. Στις όχθες του ποταμού Πιέδρα κάθισα και έκλαψα.
  • Ο έρωτας δεν βρίσκεται στον άλλο, είναι μέσα σε μας τους ίδιους, εμείς τον ξυπνάμε. Αλλά για να τον ξυπνήσουμε, χρειαζόμαστε τον άλλο. Έντεκα λεπτά.
  • Κανένας δεν μπορεί να πει ψέματα, κανένας δνε μπορεί να κρύψει τίποτα, όταν τον κοιτάζουν ίσια στα μάτια. Στις όχθες του ποταμού Πιέδρα κάθισα και έκλαψα.
  • Τα απλά πράγματα είναι τα πιο ασυνήθιστα και μόνο οι σοφοί τα διακρίνουν. Ο αλχημιστής.
  • Αν νιώσετε το παραμικρό σημάδι αδιαφορίας, οτι χάνετε τη σοβορότητα, την επιθυμία, τον ενθουσιασμό και την όρεξή σας, θεωρήστε το προειδοποιητικό σημάδι. Η ψυχή μας υποφέρει όταν ζούμε επιφανειακά. Ο νικητής είναι μόνος.
  • Στη διάρκεια της ύπαρξής μας, ερχόμαστε πάντα αντιμέτωποι με δύσκολα προβλήματα. Θα πρέπει τότε ν’ αφήσετε να δράσει η δημιουργική σας φαντασία. Το ημερολόγιο ενός μάγου.

Το πέπλο των ευχών- Η αληθινή δύναμη που κρύβεται πίσω από μια ευχή

Οι ευχές ανήκουν στις ισχυρότερες κινητήριες δυνάμεις της ζωής μας. Μπορούν να αποτελέσουν μια δύναμη που σας καθοδηγεί και σας κινητοποιεί. Το να ακολουθούμε τις ευχές μας μπορεί να δώσει νόημα και ενέργεια στη ζωή μας. Στο δρόμο προς την εκπλήρωση μιας ευχής όχι μόνο ερχόμαστε πιο κοντά στο στόχο μας, αλλά ταυτόχρονα ανακαλύπτουμε περισσότερα για τη ζωή και για τον ίδιο μας τον εαυτό.

Φανταστείτε πως είστε ένας μαγνήτης. Μέσα σας δρουν συνάμα ελκτικές και απωθητικές δυνάμεις. Αν δεν υπήρχαν δυνάμεις απώθησης, ο μαγνήτης σας θα τραβούσε αμέσως αυτό που εκπέμπετε προς τα έξω με τη μορφή μιας ευχής ή μιας επιθυμίας.

Κάθε εσωτερική εικόνα ή εσωτερική κινηματογραφική ταινία – αν την τροφοδοτούμε με το κατάλληλο συναίσθημα – θα τραβήξει στη ζωή σας ακριβώς το συμβάν ή τον άνθρωπο που ονειρεύεστε. Ζούμε σε έναν κόσμο πολικότητας. Αυτό σημαίνει ότι τα πάντα έχουν δύο πόλους. Δεν υπάρχει ούτε μια δύναμη χωρίς την αντίθετή της. Όλα έχουν πάντοτε δύο όψεις και μπορούν να λάβουν όλες τις ενδιάμεσες διαβαθμίσεις.

Σε κάθε επιχείρημα αντιστοιχούν αντεπιχειρήματα. Σε κάθε κινητοποίηση υπάρχουν αμφιβολίες. Και σε κάθε ευχή που κάτι έλκει, υπάρχουν δυνάμεις απώθησης. Αυτές οι αντίθετες δυνάμεις στο ανθρώπινο σύστημά σας είναι οι επιδράσεις των πέπλων:  φόβοι, συγκινήσεις, σκέψεις αμφιβολίας ή εσωτερικής διχογνωμίας, εσωτερικές συγκρούσεις… Όλα αυτά προκαλούν μια αντιφατική ακτινοβολία στο σύστημά σας.

Η δύναμη της αλήθεις επιφέρει τάξη σε αυτό το χάος. Με το που θα μάθετε τι πραγματικά συμβαίνει εντός αλλά και εκτός του συστήματός σας, θα εξουδετερωθούν σιωπηρά η πλάνη και η σύγχυση. Αυτή η συνειδητή γνώση μέσα σας χαρίζει διαύγεια και ο ξεκάθαρα ρυθμισμένος μαγνήτης σας δρα στους άλλους ανθρώπους σαν πολύτιμος λίθος: έχει μεγάλη αξία, είναι όμορφος και θελκτικός.

Ο μαγνήτης σας και ο νόμος της αντήχησης δεν αποτελούν εργαλεία για να εκβιάσετε την πραγματικότητα. Δεν είναι αποτελεσματικά. Εσείς οι ίδιοι είστε το εργαλείο προκειμένου να κατανοήσετε την πραγματικότητα και να γνωρίσετε τον εαυτό σας, προκειμένου να αγαπήσετε περισσότερο τον εαυτό σας και τη ζωή σας. Η δύναμη της ευχής είναι το δέλεαρ του σύμπαντος για να κάνετε κι εσείς το ίδιο. Και η ευχή που εκπληρώνεται με τον τρόπο αυτό είναι η επιβράβευση.

Αναρωτηθήκατε όμως ποτέ για ποιο λόγο κάνετε αυτές τις ευχές; Είναι εξαιρετικά σημαντικό να το μάθετε αυτό, διότι στον εξωτερικό κόσμο την πραγματικότητά σας ακτινοβολούν και έλκουν όχι μόνο η δύναμη της φαντασίας σας, αλλά και οι δυνάμεις των συναισθημάτων που δρουν στο σύστημά σας.

Αν δεν γνωρίζετε την αληθινή, βαθιά αιτία πίσω από μια ευχή, είναι πολύ πιθανό να ακολουθείτε μια πλάνη του μυαλού σας. Αν γνωρίζετε το γιατί σε μια ευχή, θα βρείτε και για ποιο λόγο δεν έχει πιάσει μέχρι τώρα. Αυτό το γιατί σας δείχνει ποιες δυνάμεις δρουν παρασκηνιακά σε μια ευχή.

Ας υποθέσουμε πως εύχεστε να είχατε πολλά λεφτά. Αν θέσετε στον εαυτό σας τις δύο βασικές ερωτήσεις για τη συνειδητή παρατήρηση, θα βρεθείτε στα ίχνη της αλήθειας.

Ερώτηση 1: Ποιος ή τι είμαι; Ποιος ή τι έχει τον πρώτο λόγο; Πρόκειται για ευχή ή για επιθυμία;

Ερώτηση 2: Τι συμβαίνει εδώ; Ποιες δυνάμεις δρουν πραγματικά πίσω από αυτή την όμορφη και θετική φαντασίωση;

Πρακτική εξάσκηση: Η αληθινή δύναμη που κρύβεται πίσω από μια ευχή

Βήμα 1: Γράψτε σε ένα φύλλο χαρτί τις μεγαλύτερες ευχές σας αυτή τη στιγμή. Σημειώστε ό,τι σας έρχεται στο νου χωρίς σειρά προτεραιότητας ή αξιολόγηση.

Βήμα 2: Στη συνέχεια γράψτε καθεμιά από τις ευχές σαν τίτλο στο δικό της ξεχωριστό χαρτί.

Βήμα 3: Διαλέξτε μια ευχή και κάντε το λεγόμενο “brainstorming”, δηλαδή μια δημιουργική συλλογή σκέψεων. Γράψτε, ποιες πιθανές δυνάμεις (επιθυμίες, σκέψεις, συναισθήματα) βρίσκονται σε γενικές γραμμές πίσω από μια τέτοια ευχή. Γράψτε τες, ανεξάρτητα από το αν ισχύουν ή όχι στη δική σας περίπτωση.

Βήμα 4: Όταν δεν μπορείτε να σκεφτείτε κάτι άλλο, εξετάστε τη λίστα σας από την προσωπική σας σκοπιά και σημειώστε τα σημεία που σας αφορούν από πλευράς συναισθημάτων.

Βήμα 5: Τα σημεία αυτά είναι τα αληθινά ατομικά σας “κίνητρα ευχών“. Εξετάστε τώρα αν υπάρχουν άλλες πιθανότητες που θα μπορούσαν να οδηγήσουν με κάποιο τρόπο στην εκπλήρωση των κινήτρων / επιθυμιών σας. Ενεργήστε και πάλι όπως κάνατε στο Βήμα 3. Γράψτε πρώτα όλες τις θεωρητικές δυνατότητες που σας έρχονται στο νου, σαν να θέλατε να συμβουλεύσετε ένα άλλο άτομο. Έτσι ενδεχομένως θα αποκτήσετε μια εντελώς νέα αντίληψη για τη ζωή σας.

Με τον τρόπο αυτό μπορείτε να εξετάσετε καθεμιά από τις επίμονες ευχές σας. Είναι πιθανό πίσω από μια φαινομενική ευχή να ανακαλύψετε μια άλλη, εντελώς διαφορετική, που έχει μέσα της περισσότερη αλήθεια. Είναι επίσης πιθανό να μπορέσετε στο σημείο αυτό, να πάτε ένα βήμα παραπέρα. Είναι σαν ένα εσωτερικό κυνήγι θησαυρού, που σίγουρα θα σας ανταμείψει, διότι θα βρείτε την αληθινή επιθυμία μέσα σας. Και τίποτα δεν είναι πολυτιμότερο από το να γνωρίζετε με βεβαιότητα την επιθυμία αυτή.

Η αξία των συμπερασμάτων που θα εξάγετε από αυτό το κυνήγι του θησαυρού είναι ανεκτίμητη, αφού θα συνειδητοποιήσετε τι σας παραπλανά και σας κρατάει δέσμιους στην πραγματικότητα, αλλά και τι σας δίνει ώθηση να προχωρήσετε.

Η ευχή, η πλάνη και η φυγή είναι παραπλήσιες. Επιδιώκοντας να ξεφύγετε από αυτό που υπάρχει τη δεδομένη στιγμή, ξεφεύγετε από την ίδια σας τη ζωή.

Η ζωή σας, σας χρειάζεται εδώ και τώρα!!!

Απόσπασμα από το βιβλίο “Τα 7 πέπλα της αλήθειας” του Ruediger Schache

Ο κισσός και η βελανιδιά του Χόρχε Μπουκάϊ

Στον κήπο ενός παλιού, εγκαταλελειμμένου σπιτιού, φύτρωσαν την ίδια μέρα ένας κισσός και μια βελανιδιά.

Ο πρώτος κατάλαβε αμέσως πως ο δρόμος του ήταν ο ουρανός και προορισμός του ο ήλιος, χάρη στον οποίο γεννήθηκε. Έπρεπε να αφιερώσει όλο του το είναι για να στραφεί προς το φως. Και, πιστός στην απόφασή του, σύρθηκε με λίγη αηδία μέχρι τον τοίχο, τον μοναδικό τοίχο του παλιού σπιτιού που στεκόταν όρθιος, κι άρχισε να σκαρφαλώνει πάνω του.

Ο δεύτερος βλαστός, της βελανιδιάς, αισθάνθηκε πως χρώσταγε την ύπαρξή του στη γη, το νερό και τα ορυκτά που τον είχαν θρέψει στις πιο σκοτεινές του μέρες. Ήξερε πως χρειαζόταν τον ήλιο, αλλά, για να μπορέσει να στρέψει τα κλαδιά του προς αυτόν, έπρεπε πρώτα να φτιάξει ένα σταθερό κορμό, που πάνω του θα αναπτύσσονταν τα κλαδιά. Η διαίσθησή του, του έλεγε πως πρώτα χρειαζόταν σταθερές ρίζες.

Για κάποιον καιρό, οι δύο νεοφερμένοι κάτοικοι του κήπου αφιερώθηκαν ο καθένας με τον τρόπο του στην ανάπτυξή τους.

Μια μέρα, ο κισσός ανακάλυψε από ψηλά την κουρασμένη βελανιδιά, που μόλις ξεχώριζε ανάμεσα στα χόρτα.

“Γειά σου νάνε” είπε κοροϊδέυοντας, “είναι κρίμα που δεν μπορείς να απολαύσεις το τοπίο που φαίνεται από ΄δω…”

“Ναι…” είπε η βελανιδιά. “Αλλά πρέπει να φροντίσω τις ρίζες μου, για να αποκτήσω γερό κορμό πάνω στον οποίο θα μεγαλώσω”.

Πέρασαν οι μήνες και μετά τα χρόνια. Ο κισσός, δυνατός πια, κάλυπτε σχεδόν ολόκληρο τον τοίχο και συνέχιζε να κοροϊδεύει που και που το μικρό μέγεθος της χοντρής βελανιδιάς – σκέτο ξύλο και τραχιές ρίζες.

Μια νύχτα συνέβη αυτό που κανείς δεν φανταζόταν. Μια φοβερή και άγρια καταιγίδα ξέσπασε πάνω από το παλιό σπίτι.

Ο κισσός αρπάχτηκε με τις μικρές του ρίζες από τον τοίχο, για να μην ξεριζωθεί από τον άνεμο και το χαλάζι. Η βελανιδιά κρατήθηκε γερά από τις ρίζες της, βαθιά χωμένες στη γη, και προστάτεψε τα φύλλα της με τον κορμό της.

Όλα έγιναν σε μια στιγμή: ένας κεραυνός άστραψε στο σκοτάδι και, σαν σκληρή φωτογραφία, φώτισε το δευτερόλεπτο που ο τελευταίος όρθιος τοίχος του σπιτιού γκρεμιζόταν με θόρυβο, και μαζί του έπεφταν στη γη και τα πιο ψηλά βλαστάρια του κισσού…..

*************************************************************************************************************************************

Σε μια σχέση και οι δύο είναι βελανιδιές. Και βέβαια, μπορούν να μεγαλώνουν στον ίδιο κήπο, αλλά, όπως λέει και ο Χαλίλ Γκιμπράν, “κανένας στη σκιά του άλλου”. Όπως μας μαθαίνει και το παραμύθι που μόλις είπαμε,

κανένα από τα δύο αυτά δέντρα δεν μπορεί να μεγαλώσει μπλεγμένο με το άλλο,

κανένα δεν πρέπει να σέρνεται στον τοίχο για να ψηλώσει κι άλλο,

κανένα δεν μπορεί να σταθεί εξαρτημένο από κάποια εξωτερική δύναμη,

κανένα που να στηρίζεται σε οτιδήποτε άλλο εκτός από τα ίδια του τα πόδια.

Η αγάπη είναι να μεγαλώνουν και οι δύο σύντροφοι μαζί, ο ένας δίπλα στον άλλον. Μετριέται με την ανανεωμένη επιθυμία για ανάπτυξη που μου δίνει η παρουσία σου, με τη χαρά να μοιραζόμαστε το φως και με την απολαυστική συνάντηση των ριζών και των κλαδιών μας.

Αλλά ο έρωτας ποτέ δεν μετριέται με την απόφαση να ρισκάρω να σε παρασύρω στην πτώση μου.

Το να αγαπάς χωρίς να εξαρτάσαι είναι , αναμφίβολα, μία από τις μεγαλύτερες προκλήσεις της καθημερινής μάχης για μια ευτυχισμένη ζωή.  Και το να μην εξαρτάσαι δεν κοστίζει λίγο – σε καμία περίπτωση. Ένας άνθρωπος αυτοεξαρτημένος, πάντα θα κατηγορείται από εκείνους που αφήνονται σε άνετες και προβλέψιμες εξαρτήσεις, ως υπερόπτης, ανόητος, σκληρός ή επιθετικός – για να μην πω αντικοινωνικός, μισάνθρωπος ή εγωιστής.

Εκείνοι που έχουν μάθει να μην εξαρτώνται, δεν επιτρέπουν ούτε και στους άλλους να εξαρτηθούν απ’ αυτούς. Ξέρουν πως και στις δύο άκρες τις αλυσίδας, και ο σκλάβος και ο αφέντης είναι θύματα σκλαβιάς, και την απορρίπτουν.  Αρνούνται να γίνουν κρεμάστρες για ξένα καπέλα και δεν θέλουν να βασιστούν σε άλλους για να καταφέρουν οτιδήποτε.

Μπορείς να κολλήσεις ένα κομμάτι σελοτέιπ στο χέρι σου.

Αν το κάνεις με προσοχή, η ένωση μένει σταθερή και διατηρείται.

Μπορείς να το ξεκολλήσεις και να το κολλήσεις ξανά, αλλά η αποτελεσματικότητα δε θα ‘ναι η ίδια με την πρώτη φορά.

Μπορείς να το επαναλάβεις πολλές φορές, αλλά κάθε φορά η κόλλα θα κρατάει λιγότερο.

Ο λόγος είναι προφανής…Κάθε φορά, κομματάκια από το δέρμα σου, μικρά και αόρατα, ξεριζώνονται από το τράβηγμα.

Είναι αυτά τα μικροσκοπικά θραύσματα που εμποδίζουν την ένωση να ξαναγίνει σταθερή και διαρκής.

Είναι το σύνολο όλων αυτών των θραυσμάτων που τελικά, μια μέρα, κάνουν την ταινία να μην κολλάει πια………..

Απόσπασμα από το βιβλίο του Χόρχε Μπουκάϊ  :Βασίσου πάνω μου

Ο φόβος της αγάπης

‘Ενα από τα μεγαλύτερα εμπόδια στην αγάπη είναι ο φόβος. Κάποιες φορές, γινόμαστε όλοι δειλοί. Ο φόβος μας κάνει να ακολουθούμε τη σίγουρη οδό, να αποφεύγουμε τη δέσμευση, να κρυβόμαστε από τον εαυτό μας και τους άλλους. Εκεί, μέσα στο ασφαλές καταφύγιό μας, απομονωνόμαστε από τα πράγματα που δίνουν χαρά και νόημα στη ζωή.

Το να αρνιόμαστε τη δέσμευση ή να κλεινόμαστε στο καβούκι μας προκειμένου να είμαστε απρόσιτοι στον πόνο δεν είναι ο καλύτερος τρόπος για να αντιμετωπίσουμε το φόβο. Επιτρέποντας στο φόβο να καθορίσει την πορεία της ζωής μας, ακούμε μόνο μία από τις εσωτερικές μας φωνές. Αλλά υπάρχουν κι άλλες που αξίζει να ακούσουμε. Μία απ’ αυτές λέει ότι  ο χειρότερος φόβος είναι μια ζωή στερημένη από αγάπη. Όταν η αγάπη είναι αρκετά δυνατή, οι ενδοιασμοί, η απογοήτευση και ο φόβος μειώνονται στο τίποτα.

Η αγάπη θα γινόταν απλούστερη αν η πραγματικότητα συμφωνούσε με τις αντιλήψεις μας κι αν ό,τι πιστεύαμε ίσχυε. Όμως, τα πράγματα δεν είναι έτσι. Βλέπουμε αυτό που είμαστε προετοιμασμένοι να δούμε και πιστεύουμε αυτό που θέλουμε να πιστέψουμε. Με την ευρεία έννοια, είμαστε αιχμάλωτοι αυτού που ήδη είμαστε.

Κατανόηση στην αγάπη σημαίνει αποδέσμευση από προσδοκίες και αντιλήψεις, ώστε να αναδειχθεί η όποια αλήθεια. Σημαίνει απαλλαγή από στερεότυπα και προκαταλήψεις και άνοιγμα σε νέες εμπειρίες.

Όταν λέμε ότι δεν αγαπάμε κάτι ή κάποιον, συνήθως εννοούμε ότι δεν μπορούμε να το ή τον δούμε καθαρά. Η καλύτερη κατανόηση είναι αργή διαδικασία, που απαιτεί ιδιαίτερη προσοχή, αλλά η ανταμοιβή είναι πολύ μεγάλη. ΄Ισως ανακαλύψουμε ότι, αν και μπορεί να είναι οδυνηρό το να μάθουμε καινούργια πράγματα και να αλλάξουμε παλιές πεποιθήσεις, είναι πολύ πιο οδυνηρό μακροπρόθεσμα – και κοστίζει περισσότερο – το να παραμένουμε στάσιμοι και αδιάφοροι.

Ανοχή είναι η θετική και εγκάρδια προσπάθεια που κάνουμε για να καταλάβουμε τις πεποιθήσεις, τις πρακτικές και τις συνήθειες του άλλου, χωρίς υποχρεωτικά να τις συμμεριζόμαστε ή να τις αποδεχόμαστε (JOSHUA LIEBMAN)

Απόσπασμα από το βιβλίο Γεννημένοι να Αγαπάμε Στοχασμοί για την Αγάπη του LEO BUSCAGLIA

Όταν η αγάπη αναβάλλεται γι’ άλλη μια μέρα….

Πολλοί από εμάς, μεταχειριζόμαστε την ιδέα να εκφράσουμε την αγάπη μας όπως μεταχειριζόμαστε ένα βιβλίο που σκοπεύουμε να διαβάσουμε, το τηλεφώνημα που θέλουμε να κάνουμε ή το γράμμα που σχεδιάζουμε να γράψουμε. Η επιθυμία μας είναι γνήσια και οι προθέσεις μας αγαθές, αλλά πάντα βρίσκουμε δικαιολογίες του τύπου ότι η στιγμή δεν είναι κατάλληλη ή ότι προέχουν πιο σημαντικά πράγματα.

Κάποια πράγματα δεν πρέπει να αναβάλλονται. Ένα παιδί που έρχεται τρέχοντας για να το αγκαλιάσουμε και να του πούμε μπράβο για το κατόρθωμά του χρειάζεται τον έπαινο ΤΩΡΑ, όχι όποτε μας δοθεί η ευκαιρία. Ένας φίλος που ζητάει έναν ώμο για να κλάψει δεν μπορεί να περιμένει μέχρι να βρούμε την κατάλληλη στιγμή. Οι αγαπημένοι μας δεν πρέπει να παίρνουν αναβολή για κανένα λόγο.

Η αγάπη είναι μια δέσμευση που εγγυάται ότι θα είμαστε εκεί όποτε μας χρειαστούν. Η άποψη ότι μπορεί να υπάρχει πιο κατάλληλη στιγμή για να εκφράσουμε την αγάπη μας έχει κάνει πολλούς να μετανοιώνουν μια ολόκληρη ζωή. Δεν υπάρχει καμιά εξιλέωση για τις στιγμές που η αγάπη μας ήταν απαραίτητη κι εμείς δεν την προσφέραμε.

Όποιος αφήνει να του φύγει η ευκαιρία να βοηθήσει τον άλλο χάνει μία από τις πλουσιότερες εμπειρίες που έχει να προσφέρει η ζωή.

Απόσπασμα από το βιβλίο “Γεννημένοι να αγαπάμε, Στοχασμοί για την Αγάπη” του Leo Buscalia

%d bloggers like this: