Περί αξιοπρέπειας ο λόγος…

Η πραγματική πρόκληση της αγάπης είναι να διατηρούμε την προσωπική μας αξιοπρέπεια χωρίς να παραβιάζουμε την αξιοπρέπεια των άλλων.

Ό,τι πολυτιμότερο έχουμε είναι η προσωπική μας αξιοπρέπεια. Όταν τη χάσουμε, δε μας μένει τίποτα. Καθώς όλοι έχουμε αξία και όλοι είμαστε διαφορετικοί μεταξύ μας, είναι γελοίο να μετράμε την αξία ενός ατόμου συγκρίνοντάς την με την αξία κάποιου άλλου. Οι άνθρωποι που αποτιμούν την αξία των άλλων βάσει της οικονομικής τους επιφάνειας, της εργασίας τους ή του τρόπου ζωής που επιλέγουν θέτουν υπό αμφισβήτηση τη δική τους νοημοσύνη και ευαισθησία.

Εφόσον είμαστε όλοι ίσοι στα μάτια του Θεού, ποιος δικαιούται να χρίσει τον εαυτό του ανώτερο δικαστή; Παγιδευόμαστε σ’ αυτή τη θλιβερή νοοτροπία μόνο όταν επιτρέπουμε στους άλλους να γίνουν εκτιμητές της δικής μας αξίας. Όσο εμείς πιστεύουμε στον εαυτό μας και διατηρούμε τον αυτοσεβασμό, την περηφάνεια και την αίσθηση του χιούμορ μας, δεν κινδυνεύουμε από τέτοιους εισβολείς.

Το να υποτιμούμε τους άλλους για να φανούμε εμείς πιο σημαντικοί είναι  ένδειξη της δικής μας αδυναμίας. Γινόμαστε περισσότερο άξιοι συμπόνοιας παρά περιφρόνησης, γιατί στην πραγματικότητα αποκαλύπτουμε την απελπισμένη μας ανάγκη να αγαπηθούμε.

Το να συμπεριφέρεσαι με αξιοπρέπεια δεν είναι τίποτα περισσότερο από το να επιτρέπεις στους άλλους να είναι ελεύθερα ο εαυτός τους.

 

Advertisements

Η απόλυτη ερμηνεία της λέξης ΑΓΑΠΗ

ΖΩΗ

Είναι η ύπαρξη της αγάπης.

Λογική
Είναι η αγάπη που υπολογίζει.

Μελέτη
Είναι η αγάπη που αναλύει.

Επιστήμη
Είναι η αγάπη που ερευνά.

Φιλοσοφία
Είναι η αγάπη που σκέφτεται.

Θρησκεία
Είναι η αγάπη που αναζητάει το Θεό.

Αλήθεια
Είναι η παντοτινή αγάπη .

Ιδανικό
Είναι η αγάπη που ανεβάζει.

Πίστη
Είναι η αγάπη που μεταδίδεται.

Ελπίδα

Είναι η αγάπη που ονειρεύεται.

Καλοσύνη
Είναι η αγάπη που βοηθάει.

Θυσία
Είναι η υπέρτατη αγάπη.

Απάρνηση
Είναι η αγάπη που εγκαταλείφθηκε.

Συμπάθεια
Είναι η αγάπη που χαμογελάει.

Δουλειά
Είναι η αγάπη που “χτίζει”.

Αδιαφορία
Είναι η αγάπη που κρύβεται.

Απελπισία
Είναι η αγάπη που χάνει τον έλεγχο.

Πάθος.
Είναι η αγάπη που χάνει την ισορροπία.

Ζήλια
Είναι η αγάπη που πληγώθηκε.

Υπερηφάνεια
Είναι η αγάπη που τραυματίστηκε.

Πρόκληση
Είναι η αγάπη που υποβαθμίστηκε.

Τέλος το Μίσος, που σίγουρα πιστεύεις ότι είναι το αντίθετο της αγάπης, δεν είναι τίποτα άλλο από την αγάπη που αρρώστησε βαριά!

Η ειρήνη, η χαρά, η απλότητα και η ελπίδα, να μείνουν στην ψυχή σου για όλη σου τη ζωή…

ΑΓΑΠΑ τον εαυτό σου και όλους όσους είναι γύρω σου.
Και να θυμάσαι ότι:
Αγαπώ σημαίνει ζω. Αγαπιέμαι σημαίνει αξίζω.
Αγαπιέμαι και αγαπώ σημαίνει:
ΑΞΙΖΩ ΝΑ ΖΩ!

 

Αλλαγή για χάρη της αγάπης

Εάν δεν είμαστε πρόθυμοινα αλλάξουμε, οι πιθανότητες να διατηρήσουμε μια μακροχρόνια σχέση είναι λίγες. Όταν δύο σχετικά ξένοι αποφασίζουν να δεσμευτούν, ο καθένας τους κουβαλάει μαζί του τη δική του μοναδική ιστορία, τις δικές του πεποιθήσεις και τις δικές του συνήθειες. Κάποιες απ’ αυτές θα είναι πολύ ασύμβατες μεταξύ τους. Για να επιβιώσει η σχέση, θα χρειαστεί να συμβιβαστούμε, να προσαρμοστούμε και να είμαστε ελαστικοί.

Ένας τρόπος για να το πετύχουμε αυτό είναι να ακούμε πιο συχνά τον εαυτό μας, να ακούμε όλες εκείνες τις δηλώσεις που δεν οδηγούν πουθενά : “Αυτός είναι ο χαρακτήρας μου!”, “Είμαι πολύ μεγάλος για να αλλάξω!”, “Δεν μπορώ να κάνω τίποτα για αυτό”, “Δεν μπορώ!”, “Δε θα το κάνω!” , “Δεν είναι δικό μου πρόβλημα!”. Οι γλωσσολόγοι μας λένε πως ο κίνδυνος, όταν χρησιμοποιούμε τέτοιες εκφράσεις (σ.σ. ταμπελίτσες για να χαρακτηρίσουμε τον εαυτό μας), είναι ότι γινόμαστε ακριβώς αυτό που λέμε ότι είμαστε και κάνουμε μόνο αυτό που πιστεύουμε ότι μπορούμε.

Χρειάζεται ωριμότητα για να αγαπήσεις, ωριμότητα σημαίνει κάτι πολύ περισσότερο από απλή σωματική ανάπτυξη. Σημαίνει ότι έχουμε αναπτύξει όχι μόνο το μυαλό, αλλά και τη συναισθηματική μας ευαισθησία. Απαιτείται θάρρος για να αντιμετωπίσουμε τις προκλήσεις της ζωής και εξυπνάδα για να αποδεχτούμε ό,τι δεν μπορεί να αλλάξει. Αυτό σημαίνει προσπάθεια να κατανοήσουμε την ανθρώπινη συμπεριφορά, έστω κι αν συνεχίζει να μας προκαλεί σύγχυση και απογοήτευση. Το ώριμο άτομο γνωρίζει ότι υπάρχουν πολλοί τρόποι, πολλές λύσεις, πολλά συμπεράσματα.

Η αγάπη δεν επιμένει στην τελειότητα. Αλλά απαιτεί από εμάς να συνειδητοποιήσουμε το συσχετισμό μεταξύ του ποιοι είμαστε, τι πιστεύουμε και πως συμπεριφερόμαστε.

Η αγάπη δεν θα γίνει ποτέ το θαύμα που μπορεί να είναι αν συνεχώς αυτοπεριοριζόμαστε. ΄Οσο επιμένουμε να αγνοούμε τις όποιες εναλλακτικές λύσεις ή να κατηγορούμε τους άλλους για τα δικά μας προβλήματα, θα βλέπουμε τον εαυτό μας σαν ανήμπορο και αβοήθητο θύμα, τυφλωμένο από τις περιοριστικές και ενίοτε εγωιστικές ταμπελίτσες μας. Τέτοιες συμπεριφορές απομακρύνουν εκείνους ακριβώς τους ανθρώπους που θέλουμε να φέρουμε κοντά….

Επιχειρώντας να μεταβάλουμε το αμετάβλητο

Πολύ σοφά λέγεται ότι το μόνο πράγμα που έχουμε πάντα τη δύναμη να αλλάξουμε είναι ο εαυτός μας. Είμαστε ελεύθεροι να αλλάξουμε το πως βλέπουμε τον κόσμο, το πως αντιδρούμε στις καταστάσεις, το πως αντιμετωπίζουμε τους ανθρώπους, το τι πιστεύουμε και το τι πράττουμε. Όταν ξεκινάμε να αλλάξουμε τους άλλους, αρχίζουν οι διαψεύσεις και οι απογοητεύσεις.

Εάν θέλουμε να αλλάξουν οι άλλοι, το καλύτερο που μπορούμε να κάνουμε είναι να βάλουμε στο τραπέζι όλες τις εναλλακτικές και να τους  καλέσουμε να δοκιμάσουν αυτά που μπορούμε να προσφέρουμε, αναγνωρίζοντάς τους το δικαίωμα να τα δεχτούν ή να τα απορρίψουν, χωρίς να τους κρίνουμε. Οτιδήποτε λιγότερο θα οδηγήσει σε δράματα.

Όταν ακούω κάποιον να λέει αναστενάζοντας ότι “είναι τόσο δύσκολο να αγαπάς”, μπαίνω στον πειρασμό να ρωτήσω :” Σε σύκριση με τι;”

Συχνά οι αντιπαραθέσεις μεταξύ ανθρώπων που αγαπιούνται είναι απλώς ευκαιρίες που απαιτούν λίγη περισσότερη προσπάθεια από την πλευρά μας. ΄Ισως να μη χρειάζεται να είμαστε τόσο επικριτικοί με τα αθώα στραβοπατήματα του άλλου. Ίσως να πρέπει να μείνουμε σιωπηλοί και να ακούμε περισσότερο την καρδιά. Πιθανόν να είναι καλύτερα να είμαστε συγκαταβατικοί παρά επιθετικοί. Και ενδεχομένως θα ήταν πιο σοφό να παραβλέπουμε τις αδυναμίες παρά να τις εκμεταλλευόμαστε.

Κανείς δεν είπε ποτέ ότι η αγάπη είναι εύκολο πράγμα. Ωστόσο, σε τελική ανάλυση, αυτό που έχει πραγματικά σημασία δεν είναι το τι δίνει η αγάπη σ’ εμάς, αλλά το τι δίνουμε εμείς στην αγάπη.

Ας κοιτάξουμε πρώτα μέσα μας, ας αγαπήσουμε πρώτα τον εαυτό μας έτσι όπως ακριβώς είναι και μετά ας κοιτάξουμε δίπλα μας κι ας δούμε τον άνθρωπό μας έτσι όπως ακριβώς είναι και όχι όπως θα θέλαμε να είναι ή όπως θα ταίριαζε στην φαντασίωσή μας του “τέλειου συντρόφου”. Ας ανοίξουμε την καρδιά μας και ας πούμε όλα αυτά που δεν έχουμε τολμήσει μέχρι τώρα να εκφράσουμε στον σύντροφό μας, ντροπή δεν είναι να λες σε κάποιον πως τον αγαπάς, ντροπή είναι να του λες το “σ΄ αγαπώ” χωρίς να το αισθάνεσαι. Κι αν ακόμα δεν βρούμε ανταπόκριση σε όσα νοιώθουμε από τον άλλον, θα έχουμε κερδίσει τη δύναμη που έχει όποιος τολμάει να εκφραστεί ελεύθερα, χωρίς να υπολογίζει κέρδος ή χάσιμο, απλά και ειλικρινά, χωρίς εγωισμό και όλα τα συναφή που τον συνοδεύουν.

Η αγάπη δεν είναι ανταγωνιστικό άθλημα, όλα τα πράγματα που θεωρούνται “αυτονόητα” ή “γνωστά” μεταξύ δύο ατόμων που αγαπιούνται μπορούν να δημιουργήσουν ένα βουνό παρανοήσεων και παρεξηγήσεων. Γι’ αυτό καλό θα ήταν όλοι μας να μιλούσαμε ξεκάθαρα μεταξύ μας, χωρίς ήξεις αφίξεις, χωρίς “μασημένες κουβέντες” για να μπορέσουμε όλοι μας να γνωρίζουμε σε ποιά θέση βρισκόμαστε ακριβώς και να αποφασίσουμε από εκεί κι έπειτα αν θέλουμε να την κρατήσουμε ή να την αφήσουμε για πάντα.

Είναι θλιβερό να μην αγαπιέσαι. Αλλά είναι πολύ πιο θλιβερό το να μην μπορείς να αγαπήσεις….

Μην κρίνετε σήμερα με βάση τις αναμνήσεις του χτες (Leo Buscaglia)

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι είμαστε, σε μεγάλο βαθμό, προϊόντα των αναμνήσεών μας. Χωρίς να το αντιλαμβανόμαστε πλήρως, περασμένες εμπειρίες βρίσκουν τρόπο να παρεισφρέουν σε ένα διαρκώς επεκτεινόμενο ιστό, που παγιδεύει το παρόν και επιδρά στον τρόπο με τον οποίο βλέπουμε τώρα τη ζωή. Προτού να είμαστε, ήμασταν, έτσι οι νέες ιδέες περνάνε μέσα από το φίλτρο παλιών αντιλήψεων. Όταν επιχειρούμε να εδραιώσουμε το σήμερα, πέφτουμε άθελά μας στο τέλμα του χτες.

Αλλά υπάρχει ελπίδα. Κανείς δεν είναι μονίμως προγραμματισμένος από πριν. Όλοι έχουμε τη δυνατότητα να αφομοιώσουμε νέες εμπειρίες. Αλλά για να το κάνουμε, πρέπει να  δώσουμε μάχη με τις αναμνήσεις μας και να μειώσουμε τη δύναμή τους. Αν δεν θέλουμε να είναι το μέλλον μας μια απλή επανάληψη του παρελθόντος μας, πρέπει να έχουμε επίγνωση της δυνατότητας του παρελθόντος να επηρεάζει τη συμπεριφορά μας. Μόνο τότε θα είμαστε ελεύθεροι να δημιουργήσουμε το μέλλον μας.

************************************************************************************************************************************

Η μνήμη μας είναι ένα τέρας, εσείς ξεχνάτε…αυτή όχι. Απλώς αρχειοθετεί τα πράγματα. Τα φυλάει για σας ή τα κρύβει από σας…και ανακαλεί ό,τι θέλει, όποτε το θέλει. Νομίζετε πως εσείς έχετε μνήμη, αλλά στην πραγματικότητα εκείνη έχει εσάς! (JOHN IRVING)

%d bloggers like this: