Κτητικότητα

Ένας άνθρωπος βάδιζε αφηρημένα στο δρόμο όταν, άξαφνα, το είδε. Ήταν ένα θεόρατο και όμορφο βουνό από χρυσάφι.

Ο ήλιος το έλουζε και η επιφάνειά του έστελνε πολύχρωμες ανταύγιες που το έκαναν να μοιάζει με διαστημικό αντικείμενο βγαλμένο από ταινία του Στήβεν Σπίλμπεργκ.

Το κοίταξε για  λίγο υπνωτισμένος.

“Άραγε, ανήκει σε κάποιον;” συλλογίστηκε.

Κοίταξε ολόγυρα αλλά δεν είδε κανέναν.

Τελικά, πλησίασε και το άγγιξε. Ήταν ζεστό.

Πέρασε τα δάχτυλά του στην επιφάνεια κι ένοιωσε πως η απαλότητά του στην αφή ήταν ανάλογη της λάμψης και της ομορφιάς του.

“Το θέλω δικό μου” σκέφτηκε.

Πολύ απαλά, το σήκωσε κι άρχισε να περπατάει μ’ αυτό αγκαλιά έξω από την πόλη.

Μαγεμένος, μπήκε τελικά στο δάσος και κατευθύνθηκε προς ένα ξέφωτο.

Εκεί, κάτω από τον ήλιο του απογεύματος, τοποθέτησε το χρυσάφι με προσοχή στο χορτάρι κι έκατσε να το θαυμάσει.

“Είναι η πρώτη φορά που έχω κάτι πολύτιμο μόνο για εμένα. Κάτι δικό μου. Μόνο δικό μου !” – σκέφτηκαν και οι δύο ταυτόχρονως.

*********************************************************************************************************************************

Όταν κατέχουμε κάτι και γινόμαστε εξαρτημένοι σκλάβοι του, τότε ποιος ανήκει σε ποιον; Ποιος έχει ποιον;

Κανένας δεν ανήκει σε κανέναν!!!

The URI to TrackBack this entry is: https://mybellavista.wordpress.com/2010/10/19/%ce%ba%cf%84%ce%b7%cf%84%ce%b9%ce%ba%cf%8c%cf%84%ce%b7%cf%84%ce%b1/trackback/

RSS feed for comments on this post.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: