Τρόποι για να αγαπώ τον εαυτό μου

  1. Να σταματήσεις να επικρίνεις τον εαυτό σου, είναι το πιο σημαντικό κλειδί για να αρχίσω να αγαπάω τον εαυτό μου.

Το μήνυμα που απέκτησα σαν παιδί ήταν : «Σε κάτι πρέπει να φταίω». Όταν κρίνω τον εαυτό μου, δημιουργώ πόνους και ασθένειες στο σώμα μου, εμποδίζω την αυτοπεποίθησή μου να αναπτυχθεί. Κανείς δεν σου ζητάει να είσαι τέλειος, θέλουν να είσαι ΕΣΥ. Ύμνησε την μοναδικότητά σου.

2.     Σταμάτα να τρομάζεις τον εαυτό σου και να τον κρατάς στο γύψο. Σταμάτα να δίνεις και να ανταλλάσσεις τη δημιουργική ενέργεια του νου σου, σε πράγματα που δεν θέλεις. Όπου πάει ο νους μου πάει και η ενέργεια. Συγκεντρώνομαι σε αυτό που ΘΕΛΩ. Σταμάτα να παίρνεις ένα μικρό πράγμα και να φτιάχνεις ένα μακάβριο σενάριο.

Το αυτοσαμποτάζ είναι ένας τρόπος για να καλύψω την ανάγκη μου για την αβεβαιότητα. Πικραίνω τους άλλους όταν νοιώθω αβεβαιότητα.

Ανάλογα με το σημείο εξέλιξής μας δίνουμε και διαφορετική απάντηση –εξήγηση σε κάθε «γιατί» μας.

Το παρελθόν δεν είναι ίδιο με το παρόν.

Ζήσε με την καρδιά σου, τράβηξε μια γραμμή και αποφάσισε από εδώ και πέρα να αγαπάς και να φροντίζεις τον εαυτό σου.

3.   Να είσαι στοργικός, τρυφερός και υπομονετικός με τον εαυτό σου.

4.   Άρχισε να επαινείς τον εαυτό σου. Ο έπαινος χτίζει το ηθικό, η επίκριση το γκρεμίζει.

5.    Αγάπα τον εαυτό σου, να τον υποστηρίζεις, να τον βοηθάς και να ζητάς υποστήριξη. Από κοντά η ανεξαρτησία είναι ανοιχτή  πληγή, από μακριά ο ανεξάρτητος φαντάζει δυνατός. Μήπως η οικειότητα σε πληγώνει; Σου φαίνεται τρομακτική; Υπάρχει πολύ αγάπη για σένα, επέτρεψε στους ανθρώπους να έρθουν κοντά σου και να σου δώσουν βοήθεια.

6.  Αγάπησε και τα αρνητικά σου σημεία και συγχώρησε τον εαυτό σου. Το κάθε αρνητικό σου σημείο είναι το μισό ενός θετικού σου.

7.   Φρόντισε το σώμα σου, τη φυσιολογία σου, το νου σου, συμπεριφέρσου με καλοσύνη στο σώμα σου.

8.    Πρόσφερε στον εαυτό σου καθημερινά, ο εαυτός σου δεν είναι δούλος σου. Κάνε κάτι για σένα καθημερινά. Ζήσε την κάθε σου μέρα σαν να είναι γιορτή, με ευγνωμοσύνη.

9.   Δούλεψε για να καλυτερέψεις τον εαυτό σου, παρά με αυτά που λένε ή δεν λένε οι άλλοι για σένα, μ’ αυτό που κάνουν ή δεν κάνουν, σκέφτονται ή δεν σκέφτονται οι άλλοι.

Ο χρόνος είναι η πιο σημαντική μετοχή στο χρηματιστήριο της ζωής σου, γι’ αυτό να τον σέβεσαι και να τον εκτιμάς.

Η χρονοτράπεζα κάθε ημέρας σου παρέχει 86.400 δευτερόλεπτα, αξιοποίησέ τα. Πάρε τη ζωή σου και κάντην ένα έργο τέχνης, ΜΠΟΡΕΙΣ.

10. Αγάπησε τον εαυτό σου ΤΩΡΑ, όχι όταν αλλάξεις, ή γίνεις καλύτερος. Ο φόβος ότι κάτι λείπει από σένα είναι μια μπαμπέσικη σκέψη που σπέρνει τον Όλεθρο μέσ’ στη συνειδητότητά σου, τρέφει τη νοητική σαβούρα και σε οδηγεί να ψάχνεις τη λύση έξω από σένα.

11.   Κάθε πολιτισμός έχει τα δικά του ιερά μέρη συνάντησης, αλλά κανένα μέρος δεν είναι τόσο ιερό, όσο η ανθρώπινη καρδιά.

Είσαι ότι αναζητάς, ότι σου λείπει το έχεις μέσα σου.

Πλούσιος δεν είναι αυτός που έχει πολλά, αλλά αυτός που δεν χρειάζεται τίποτα

Ενας βασιλιάς κάλεσε να φιλοξενήσει έναν φωτισμένο ασκητή στο παλάτι του.
Ο δάσκαλος αυτός λοιπόν αφού αποδέχτηκε την πρόσκληση, όσο πέρναγε ο καιρός ζούσε όλο και πιό πλουσιοπάροχα στο παλάτι.
Αρχισε να φοράει ακριβά ρούχα και να συμπεριφέρεται με τέτοιο τρόπο που έκανε τον βασιλιά να θέλει να τον διώξει.
Κάποια μέρα λοιπόν ο βασιλιάς του το ανακοινώνει και κινούν και οι δυό για την άκρη του βασιλείου όπου και θα πούν το στερνό αντίο.
Ο δάσκαλος άν και τώρα φορούσε φτωχά ρούχα και περπατούσε, αντί να τον πηγαίνει μιά χρυσή άμαξα, ήταν εξ’ ίσου χαρούμενος και τραγουδούσε σε όλον τον δρόμο, πράγμα που παραξένεψε τον βασιλιά.
Την ώρα του αποχωρισμού λοιπόν ρωτάει ο βασιλιάς τον δάσκαλο γιατί δέν είχε θλιβερή διάθεση αφού τα έχανε όλα.
Ο δάσκαλος απάντησε ότι ήταν πολύ χαρούμενος που χρησιμοποίησε όλα αυτά τα πλούτη που του δόθηκαν αλλά και ότι είναι εξ’ίσου χαρούμενος που τώρα φεύγει και τα αφήνει πίσω…

Healing Meditation: RELEASE YOUR FEARS by Lilou Mace

Published in: on August 27, 2010 at 10:24 am  Leave a Comment  
Tags: , , , ,

Guided relaxation meditation

Published in: on August 27, 2010 at 10:10 am  Comments (2)  
Tags:

Το δέντρο που έδινε του Σελ Σιλβερστάιν

Μια φορά κι έναν καιρό, ήταν μια μηλιά και αγαπούσε ένα αγοράκι. Και κάθε μέρα το αγοράκι πήγαινε και μάζευε τα φύλλα της και τα έπλεκε στεφάνι και έπαιζε το βασιλιά του δάσους.

Σκαρφάλωνε στον κορμό της κι έκανε κούνια στα κλαδιά της κι έτρωγε μήλα.

Παίζανε και κρυφτό. Και όταν το αγόρι κουραζόταν αποκοιμιόταν στο ίσκιο της. Και το αγόρι αγαπούσε τη μηλιά πάρα πολύ.

Μα πέρασαν τα χρόνια και το αγόρι μεγάλωσε και πολλές φορές η μηλιά έμενε μοναχή.

Τότε μια μέρα το αγόρι πήγε στη μηλιά και η μηλιά είπε : «Έλα Αγόρι, έλα να σκαρφαλώσεις στον κορμό μου και να κάνεις κούνια στα κλαδιά μου, να φας μήλα και να παίξεις στον ίσκιο μου από κάτω και να είσαι ευτυχισμένο»

«Είμαι μεγάλος πια για να σκαρφαλώνω και να παίζω», είπε το αγόρι.

«Θέλω να αγοράσω πράγματα και να καλοπεράσω.

Θέλω λεφτά.

Μπορείς να μου δώσεις λεφτά;»

«Λυπάμαι» είπε η μηλιά, «μα εγώ δεν έχω λεφτά. Έχω μοναχά φύλλα και μήλα. Πάρε τα μήλα μου και πούλησέ τα στην πόλη. Έτσι θα ‘χεις λεφτά και θα είσαι ευτυχισμένο»

Και το αγόρι, σκαρφάλωσε στη μηλιά,  μάζεψε τα μήλα της και τα πήρε μαζί του.

Και η μηλιά ήταν ευτυχισμένη.

Μα το αγόρι, έκανε πολύ καιρό να ξαναφανεί…και η μηλιά ήταν λυπημένη.

Ώσπου, μια μέρα το αγόρι ξαναγύρισε και η μηλιά τρεμούλιασε από τη χαρά της και είπε :»Έλα Αγόρι, να σκαρφαλώσεις στον κορμό μου, να κάνεις κούνια στα κλαδιά μου και να είσαι ευτυχισμένο».

«Δεν έχω καιρό να σκαρφαλώνω σε δέντρα», είπε το αγόρι.

«Θέλω ένα σπίτι που να μου δίνει ζεστασιά», είπε. «Θέλω γυναίκα και παιδιά και γι’ αυτό χρειάζομαι ένα σπίτι. Μπορείς να μου δώσεις ένα σπίτι;»

«Εγώ δεν έχω σπίτι» είπε η μηλιά. «Σπίτι μου είναι το δάσος, μα μπορείς να κόψεις τα κλαδιά μου και να χτίσεις ένα σπίτι. Τότε θα είσαι ευτυχισμένο».

Κι έτσι το αγόρι έκοψε τα κλαδιά της και τα πήρε μαζί του για να χτίσει το σπίτι του.

Και η μηλιά ήταν ευτυχισμένη.

Μα το αγόρι έκανε πάρα πολύ καιρό να ξαναφανεί.

Κι όταν ξαναγύρισε η μηλιά ήταν τόσο ευτυχισμένη που ούτε να μιλήσει καλά – καλά δεν μπορούσε.

«Έλα Αγόρι», ψιθύρισε. «Έλα να παίξεις».

«Είμαι πια πολύ γέρος και πολύ λυπημένος για να παίζω», είπε το αγόρι. «Θέλω μια βάρκα να με πάρει μακριά, μπορείς να μου δώσεις μια βάρκα;».

«Κόψε τον κορμό μου και φτιάξε μια βάρκα», είπε η μηλιά.

«Έτσι, θα μπορέσεις να φύγεις μακριά… και να είσαι ευτυχισμένο».

Και τότε το αγόρι έκοψε τον κορμό της, έφτιαξε μια βάρκα κι έφυγε μακριά.

Και η μηλιά ήταν ευτυχισμένη, μα όχι πραγματικά.

Κι ύστερα από πολύ καιρό το αγόρι ξαναγύρισε.

«Λυπάμαι, Αγόρι», είπε η μηλιά «μα δεν μου απόμεινε τίποτα πια να σου για να σου δώσω…Δεν έχω μήλα…»

«Τα δόντια μου δεν είναι πια για μήλα» είπε το αγόρι.

«Δεν έχω κλαδιά», είπε η μηλιά «δεν μπορείς να κάνεις κούνια…»

«Είμαι πολύ γέρος πια, για να κάνω κούνια», είπε το αγόρι.

«Δεν έχω κορμό», είπε η μηλιά «δεν μπορείς να σκαρφαλώσεις…»

«Είμαι πολύ κουρασμένος πια για να σκαρφαλώνω» είπε το αγόρι.

«Λυπάμαι», αναστέναξε η μηλιά «μακάρι να μπορούσα να σου δώσω κάτι… μα δεν μου απέμεινε τίποτα πια. Δεν είμαι παρά ένα γέρικο κούτσουρο. Λυπάμαι…»

«Δε θέλω και πολλά τώρα πια», είπε το αγόρι, «μονάχα ένα ήσυχο μέρος να κάτσω και να ξαποστάσω. Είμαι πολύ κουρασμένος».

«Τότε», είπε η μηλιά και ίσιωσε όσο μπορούσε τον κορμό της, «τότε, ένα γέρικο κούτσουρο είναι ότι πρέπει για να κάτσεις και να ξαποστάσεις. Έλα, Αγόρι, κάτσε. Κάτσε και ξεκουράσου».

Και το αγόρι έκατσε και ξεκουράστηκε.

Και η μηλιά ήταν ευτυχισμένη…

http://www.youtube.com/watch?v=pUDBrz16Irk&feature=related

%d bloggers like this: