Εμπόδια

Εισαγωγικό σημείωμα από τον Jorge Bucay:

Το κείμενο που αναπαράγω εδώ δεν είναι πραγματικό παραμύθι αλλά, μάλλον ένας καθοδηγούμενος στοχασμός σχεδιασμένος σε μορφή ονείρου, που στόχο έχει να εξερευνήσει τις πραγματικές αιτίες των αποτυχιών μας. Παίρνω το θάρρος να σου προτείνω να το διαβάσεις με προσοχή, προσπαθώντας να σταματάς λίγα δευτερόλεπτα σε κάθε φράση και να φαντάζεσαι την κάθε εικόνα.

Περπατώ σ’ ένα μονοπάτι.

Αφήνω τα πόδια μου να με οδηγήσουν.

Η ματιά μου στέκεται στα δέντρα, στα πουλιά, στις πέτρες.

Στον ορίζοντα διαγράφεται το περίγραμμα μιας πόλης.

Οξύνω τη ματιά μου για να την ξεχωρίσω καλύτερα.

Αισθάνομαι ότι η πόλη με έλκει.

Χωρίς να ξέρω πως, συνειδητοποιώ ότι σε αυτήν την πόλη μπορώ να βρω όλα όσα επιθυμώ.

Όλους μου τους στόχους, τους σκοπούς, τα μελλοντικά μου επιτεύγματα.

Οι φιλοδοξίες και τα όνειρά μου βρίσκονται σε αυτήν την πόλη.

Αυτό που θέλω να καταφέρω, αυτό που χρειάζομαι, αυτό που ήθελα να γίνω πιο πολύ, αυτό που επιδιώκω, αυτό που προσπαθώ, αυτό για το οποίο δουλεύω, αυτό που πάντα φιλοδοξούσα, αυτό που θα ήταν η μεγαλύτερη από τις επιτυχίες μου.

Φαντάζομαι ότι όλα αυτά βρίσκονται σε αυτήν την πόλη.

Χωρίς δισταγμό, αρχίζω να πηγαίνω προς τα εκεί.

Λίγο μετά, αφού έχω ήδη αρχίσει να βαδίζω, το μονοπάτι γίνεται ανηφορικό.

Κουράζομαι λίγο, αλλά δεν πειράζει.

Συνεχίζω.

Διακρίνω μια μαύρη σκιά παρακάτω, στο δρόμο.

Πλησιάζω και βλέπω ότι μια τεράστια τάφρος εμποδίζει το πέρασμά μου.

Φοβάμαι…Διστάζω.

Μ’ ενοχλεί που ο στόχος μου δεν μπορεί να επιτευχθεί εύκολα.

Όπως και να ‘χει, αποφασίζω να πηδήξω την τάφρο.

Κάνω πίσω, παίρνω φόρα και πηδώ….

Καταφέρνω να την περάσω.

Ξαναρχίζω το δρόμο μου και συνεχίζω να περπατώ.

Λίγα μέτρα πιο κάτω εμφανίζεται άλλη τάφρος.

Ξαναπαίρνω φόρα και την περνάω κι αυτήν.

Τρέχω προς την πόλη : ο δρόμος φαίνεται καθαρός.

Με ξαφνιάζει μια άβυσσος που ανοίγεται στο δρόμο μου,

Σταματώ.

Είναι αδύνατον να πηδήξω από πάνω.

Βλέπω δίπλα πως υπάρχουν ξύλα, καρφιά και εργαλεία.

Συνειδητοποιώ ότι βρίσκονται εκεί για την κατασκευή μιας γέφυρας.

Ποτέ δεν ήμουν επιδέξιος στα χέρια….

…σκέφτομαι να παραιτηθώ.

Κοιτώ το στόχο που επιθυμώ…..και αντιστέκομαι.

Αρχίζω την κατασκευή της γέφυρας.

Περνούν ώρες, μέρες, μήνες.

Η γέφυρα είναι έτοιμη.

Συγκινημένος, τη διασχίζω.

Και φτάνοντας στην άλλη μεριά… ανακαλύπτω το τείχος.

Ένα γιγαντιαίο τείχος, κρύο και υγρό, περικυκλώνει την πόλη των ονείρων μου…

Αισθάνομαι απελπισμένος…

Ψάχνω τρόπο να το αποφύγω.

Δεν υπάρχει.

Πρέπει να σκαρφαλώσω.

Η πόλη είναι τόσο κοντά….

Δε θα αφήσω το τείχος να μου φράξει το πέρασμα.

Σκέφτομαι να αναρριχηθώ.

Ξεκουράζομαι μερικά λεπτά και παίρνω αέρα….

Ξαφνικά βλέπω,

Σε μια άκρη του δρόμου,

Ένα παιδί να με κοιτά σαν να με γνώριζε.

Μου χαμογελά με συνενοχή.

Μου θυμίζει τον εαυτό μου…όταν ήμουν παιδί.

Ίσως γι’ αυτό τολμώ να εκφράσω φωναχτά το παράπονό μου.

«Γιατί τόσα εμπόδια ανάμεσα σε εμένα και στο σκοπό μου;»

Το παιδί σηκώνει τους ώμους και μου απαντά.

«Και γιατί ρωτάς εμένα;

Τα εμπόδια δεν υπήρχαν μέχρι να έρθεις…

Τα εμπόδια τα έφερες εσύ.»

Απόσπασμα από το βιβλίο του Χόρχε Μπουκάϊ “Ιστορίες να σκεφτείς”

The URI to TrackBack this entry is: https://mybellavista.wordpress.com/2010/05/09/%ce%b5%ce%bc%cf%80%cf%8c%ce%b4%ce%b9%ce%b1/trackback/

RSS feed for comments on this post.

3 CommentsLeave a comment

  1. Ναι το έχω πια καταλάβει ότι τα εμπόδια στο δρόμο μας τα δημιουργούμε εμείς οι ίδιοι… ίσως γιατί κάποιες φορές το μυαλό μας, μας αποδιοργανωνεί από τους στόχους μας και δεν είναι άλλοι από την αγάπη και την ειλικρίνεια…

    Χόρχε Μπουκάι … έχω διαβάσει μερικά βιβλία του μετά από παρότρυνση και από το δικό σου μπλογκ και από μια φίλη!!!
    Τα βρήκα βάλσαμο για την Ψυχή μου !!
    Να συνεχίσεις να γράφεις τις όμορφες ιστορίες του, που όντως μας κάνουν να σκεφτόμαστε!!

  2. @Μοναδική Τριανταφυλλιά Τις περισσότερες φορές δεν είναι το βάρος που μας λυγίζει, αλλά ο τρόπος με τον οποίο το κουβαλάμε. Τα πάντα βρίσκονται στο μυαλό μας και στον τρόπο που τα βλέπουμε,είμαι σίγουρη ότι το ξέρεις καλά αυτό…
    Ο Χόρχε Μπουκάι έχει έναν μοναδικό τρόπο να σε κάνει με τις ιστορίες του να ανακαλύπτεις κάθε φορά κάτι καινούργιο για τον εαυτό σου.
    Χάρηκα πολύ που συνέβαλα στο να “ανακαλύψεις” τον Μπουκάι,σίγουρα θα συνεχίσω να μοιράζομαι μαζί σας τις ιστορίες του, εξάλλου όσα γράφω εδώ, είναι ένα κομμάτι από το ταξίδι που κάνω για την αυτογνωσία και με ευχαριστεί που το μοιράζομαι μαζί σας!


Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: